Адвэнт можа напоўніць вас радасцю і надзеяй. Пра гэта вам нагадаюць некалькі важных выказванняў апошніх Рымскіх Пап. Адвэнт — гэта час, які ўносіць шмат надзей і чаканняў у наша жыццё. Таму гэта, напэўна, лепшы спосаб скончыць гэты год. Варта ацаніць прыгажосць гэтага перыяду і абудзіць надзею на лепшыя дні. Папы нашага часу і іх выказванні пра Адвэнт могуць дапамагчы ў ...

Пакланенне «Малой Кветкі» Езусу Хрысту ідэальна гармануе з падрыхтоўкай да Божага Нараджэння. Прыгожае і простае жыццё святой Тэрэзы з Лізье, якую называюць «Маленькай кветкай», добра вядома. Духоўная глыбіня «Гісторыі адной душы» — аўтабіяграфіі французскай кармэліткі — робіць глыбокае ўражанне на чытачоў гэтага тэксту. Цэнтральнае месца ў духоўнасці св. Тэрэзы займае гонар, які яна аддавала Дзіцятку Езус. Гэтая набожнасць перапаўняла ўсё ...

Год, у якім мы жывём, – асаблівы. Кожныя 25 гадоў у касцельным календары адзначаецца юбілей, які на гэты раз па ініцыятыве Папы Францішка быў абвешчаны “Юбілеем Надзеі”. Традыцыя святкаваць кожныя 50 гадоў (а потым і кожную чвэрць стагоддзя) як час асаблівай Божай ласкі пачалася ў Каталіцкім Касцёле ў 1300 годзе. Аднак гэты звычай мае нашмат больш старажытныя карані ў Святым ...

11 августа Католическая Церковь чтит память святой Клары из Ассизи, верной сподвижницы святого Франциска, основательницы Ордена Кларисок и святой покровительницы телевидения. Предлагаем познакомиться с её жизнью и открыть, чем её опыт может быть полезен нам сегодня. Святая Клара, родившаяся в 1194 году в итальянском городе Ассизи, была женщиной благородного происхождения, избравшей жизнь в бедности и посвящении Богу. Глубоко вдохновленная учением ...

Традыцыйна ў ліпені ў каталіцкім Касцёле асаблівым чынам аддаецца пашана Крыві Хрыста. Кроў – адзін з найважнейшых сімвалаў, якія мы знаходзім у Бібліі. У сакраманце Эўхарыстыі ахвярны дар віна пераўтвараецца ў Кроў Езуса, у якой рэальна прысутнічае Той, Хто аддаў сваё жыццё за нас.   Раней, у чэрвені, мы святкавалі ўрачыстасць, якую найчасцей коратка называем “Божае Цела”: гэта асаблівая нагода перажываць ...

Чэрвень у Каталіцкім Касцёле паводле традыцыі прысвечаны Найсвяцейшаму Сэрцу Езуса: кожны дзень у парафіях праводзіцца адпаведнае набажэнства, а ў трэцюю пятніцу пасля Спаслання Духа Святога мы адзначаем урачыстасць Найсвяцейшага Сэрца Пана. Хрыстус пажадаў, каб гэта свята адзначалася ў літургіі Касцёла, абвяшчаючы Сваю волю ў аб’яўленнях св. Маргарыце Марыі Алякок напрыканцы XVII ст. Таксама праз яе, манахіню закону Адведзінаў Найсвяцейшай Панны ...

Пытанне цэлібату і святарскага шлюбу выклікае шмат дыскусій. Адны бачаць у цэлібаце знак поўнай ахвяры і адданасці Богу, іншыя ж лічаць, што сям’я можа быць каштоўнай падтрымкай у святарскім служэнні. Абодва шляхі маюць свае вартасці і выклікі, і выбар паміж імі залежыць ад індывідуальнага паклікання чалавека. Пра перавагі і асаблівасці абодвух варыянтаў распавялі рымска-каталіцкі святар ксёндз Андрэй Юхнік і грэка-каталіцкі ...

“Называемся дзецьмі Божымі і імі з’яўляемся, таму асмельваемся казаць: Ойча наш…” Так у Эўхарыстычнай літургіі падчас Пасхальнага перыяду гучыць заклік святара маліцца разам да нашага Нябеснага Таты. Вялікі пост – гэта шлях да Пасхі і адначасова да аднаўлення той самай першай і фундаментальнай ласкі святога хросту, дзякуючы якой мы становімся Божымі дзецьмі, часткай Божай сям’і.  Пазіцыя дзіцяці і евангельская мудрасць ...

Жанчыны займаюць адметнае месца ў жыцці і выкананні збаўчай місіі Езуса ад пачатку Яго служэння. У Евангеллі паводле Лукі мы бачым, што разам з вучнямі Езуса знаходзіліся «некаторыя жанчыны, аздароўленыя ад злых духаў і хвароб: Марыя, называная Магдаленай, з якой выйшла сем злых духаў; Яна, жонка Хузы, чыноўніка Ірада; Зузана і шмат іншых, якія дапамагалі ім маёмасцю сваёй» (Лк 8, ...

Пост можа здавацца чымсьці архаічным нават вернікам, тым больш што сучасныя модныя плыні прапануюць альтэрнатыву таго, што нагадвае пост, бярэ з яго пачатак, і хоць дае рэальныя эфекты, постам не з’яўляецца. Варта задумацца над тым, якое месца займае пост у нашым духоўным жыцці. Магчыма, нешта нам цяжка даецца таму, што мы да канца не разумеем мэты. Ведаем, што трэба пасціць. ...