Псіхалогія

Как похвалить ребенка, не причинив вреда

Помня, что на календаре все-таки лето, хотя реальная погода за окном иногда об этом забывает, и многие из вас проводят больше времени со своими детьми, сегодня поговорим о том, как правильно хвалить детей. Думаю, многие со мной согласятся, что в похвале нуждается каждый из нас. Потому что похвала – источник сил и достаточно мощный мотиватор для достижения поставленных целей. В ...

Читать далее »

Гнеў. Як яго прыручыць?

Сёння мы дабраліся да складанай эмоцыі, сацыяльна забароненай, якую цяжка перажываць, але без сумневу важнай (памятаем жа, што кожная эмоцыя выконвае сваю значную функцыю?). Гаворка пра гнеў. Гнеў – другая базавая эмоцыя, яна з’яўляецца вельмі хутка пасля нараджэння, ужо цягам некалькіх тыдняў ці месяца. Гнеў – рэакцыя на перашкоды, энергія для абароны парушэння межаў. Гэту эмоцыю незаслужана ганьбяць, падаўляюць, часта ...

Читать далее »

Першая эмоцыя чалавека — страх

Сёння мы будзем размаўляць пра страх. Гэта эмоцыя першая з’яўляецца пры нараджэнні і застаецца з чалавекам усё жыццё. Страх бывае розных відаў і эвалюцыянуе з узростам дзіцяці. Але не будзем разбіраць усе падрабязнасці, проста адзначым, што першыя месяцы жыцця ў адзіноце дзіця адчувае эмоцыю па інтэнсіўнасці падобную да страху чалавека пры смяротнай небяспецы. Калі малое хоча есці, для яго яшчэ ...

Читать далее »

Дарожныя знакі нашага жыцця

У мінулы раз мы размаўлялі пра наборы эмоцый, якія мае кожны чалавек: “пазітыўныя” эмоцыі нам прыемна адчуваць, “негатыўныя” цяжка перажываюцца, “нейтральнае” здзіўленне можа “пераскокваць” з адной групы да іншай у залежнасці ад сітуацыі. Кожная эмоцыя мае сваё важнае і незаменнае значэнне для чалавека. Кожная эмоцыя – гэта сваеасаблівы знак, які рэгулюе наш рух на дарозе жыцця, дапамагае зрабіць гэтую дарогу ...

Читать далее »

Трагедыя сузалежнасці

Калі іншы чалавек становіцца галоўнаю ўмоваю майго існавання, душэўнай раўнавагі і камфорту, цэнтрам майго жыцця — я хварэю на сузалежнасць. Для нас, хрысціянаў, гэтая тэма можа быць асабліва балючай, бо нам часта можа здавацца, што ўсё пералічанае і ёсць форма сапраўднага чалавечага жыцця. Чаму? Бо калі іншы чалавек становіцца сэнсам майго жыцця, я ўсё дзеля яго зраблю, усім ахвярую, забуду ...

Читать далее »

Чему могут научить отношения Марии и Елизаветы современных женщин?

Только став многодетной матерью, понимаешь, насколько сильно современные люди отделены, отчуждены друг от друга. В условиях современного города, к сожалению, трудно себе представить, чтобы одна многодетная мама приехала в гости к другой. Каждая из них привязана к школьному расписанию старших детей и режиму сна младших. А если женщина не водит машину, то шансы выхода за пределы нескончаемого однообразия равны нулю. ...

Читать далее »

Тры скрыні, або Пачатак

Калі я ўзялася пісаць артыкул, то доўга думала над тэмай, каб і карысна, і цікава, і з прыкладамі, адносна ўніверсальна. “Распачынаць варта спачатку” – думала я. Але дзе той пачатак? Як у тым выслоўі: ці курыца з яйка ці яйка з курыцы? Як вядома, чалавек паходзіць з сям’і, сям’я – база, крыніца, падмурак. Але ж сям’я і складаецца з гэтых ...

Читать далее »

Значны чалавек?

Нездаровая, ненармальная залежнасць — гэта калі маё «я» цалкам знікае ў «я» іншага чалавека, і маё жыццё, якое павінна быць актыўным, становіцца рэактыўным. Гэта значыць, што я сам не вырашаю, што я люблю, чаго я хачу, а ўсе мае дзеянні — гэта адказ, рэакцыя на дзеянні і паводзіны іншага важнага для мяне чалавека, ад якога я станаўлюся залежным. «Нядобра, каб ...

Читать далее »

Чаму мы не любім?

Хрысціянская любоў — гэта перадусім прыманне іншага чалавека. І ў гэтым кантэксце супрацьлегласцю хрысціянскай любові-прымання з’яўляецца непрыманне, варожасць. І гэтага вельмі шмат бывае ў нашых адносінах, у нашых супольнасцях. Часта парафіяльная супольнасць, асабліва маленькая, дзе ўсе ведаюць адзін аднаго, можа быць вельмі нецярпімаю, асабліва да сем’яў, якія перажываюць унутраныя праблемы. У касцёльнай супольнасці сям’я, пачынаючы ад самага яе стварэння, знаходзіцца ...

Читать далее »

«Шэрых дзён не бывае…». Як пазбавіцца гневу

Як жа прабачыць сваё ўласнае жыццё, не становячыся ў пазіцыю «вечнай ахвяры» абставінаў, іншых людзей, грамадства і г.д.? Прабачэнне — справа няпростая, справа не аднаго дня, а часам і не аднаго года. Зразумела, можна сказаць чалавеку, які нас пакрыўдзіў: «усё добра, усё ў парадку», або ў непрыемных абставінах зрабіць выгляд, што «нічога такога не адбываецца», але ўнутры мы будзем пры ...

Читать далее »