Помня, что на календаре все-таки лето, хотя реальная погода за окном иногда об этом забывает, и многие из вас проводят больше времени со своими детьми, сегодня поговорим о том, как правильно хвалить детей. Думаю, многие со мной согласятся, что в похвале нуждается каждый из нас. Потому что похвала – источник сил и достаточно мощный мотиватор для достижения поставленных целей. В ...
Читать далее »Псіхалогія
Гнеў. Як яго прыручыць?
Сёння мы дабраліся да складанай эмоцыі, сацыяльна забароненай, якую цяжка перажываць, але без сумневу важнай (памятаем жа, што кожная эмоцыя выконвае сваю значную функцыю?). Гаворка пра гнеў. Гнеў – другая базавая эмоцыя, яна з’яўляецца вельмі хутка пасля нараджэння, ужо цягам некалькіх тыдняў ці месяца. Гнеў – рэакцыя на перашкоды, энергія для абароны парушэння межаў. Гэту эмоцыю незаслужана ганьбяць, падаўляюць, часта ...
Читать далее »Першая эмоцыя чалавека — страх
Сёння мы будзем размаўляць пра страх. Гэта эмоцыя першая з’яўляецца пры нараджэнні і застаецца з чалавекам усё жыццё. Страх бывае розных відаў і эвалюцыянуе з узростам дзіцяці. Але не будзем разбіраць усе падрабязнасці, проста адзначым, што першыя месяцы жыцця ў адзіноце дзіця адчувае эмоцыю па інтэнсіўнасці падобную да страху чалавека пры смяротнай небяспецы. Калі малое хоча есці, для яго яшчэ ...
Читать далее »Дарожныя знакі нашага жыцця
У мінулы раз мы размаўлялі пра наборы эмоцый, якія мае кожны чалавек: “пазітыўныя” эмоцыі нам прыемна адчуваць, “негатыўныя” цяжка перажываюцца, “нейтральнае” здзіўленне можа “пераскокваць” з адной групы да іншай у залежнасці ад сітуацыі. Кожная эмоцыя мае сваё важнае і незаменнае значэнне для чалавека. Кожная эмоцыя – гэта сваеасаблівы знак, які рэгулюе наш рух на дарозе жыцця, дапамагае зрабіць гэтую дарогу ...
Читать далее »Трагедыя сузалежнасці
Калі іншы чалавек становіцца галоўнаю ўмоваю майго існавання, душэўнай раўнавагі і камфорту, цэнтрам майго жыцця — я хварэю на сузалежнасць. Для нас, хрысціянаў, гэтая тэма можа быць асабліва балючай, бо нам часта можа здавацца, што ўсё пералічанае і ёсць форма сапраўднага чалавечага жыцця. Чаму? Бо калі іншы чалавек становіцца сэнсам майго жыцця, я ўсё дзеля яго зраблю, усім ахвярую, забуду ...
Читать далее »Чему могут научить отношения Марии и Елизаветы современных женщин?
Только став многодетной матерью, понимаешь, насколько сильно современные люди отделены, отчуждены друг от друга. В условиях современного города, к сожалению, трудно себе представить, чтобы одна многодетная мама приехала в гости к другой. Каждая из них привязана к школьному расписанию старших детей и режиму сна младших. А если женщина не водит машину, то шансы выхода за пределы нескончаемого однообразия равны нулю. ...
Читать далее »Тры скрыні, або Пачатак
Калі я ўзялася пісаць артыкул, то доўга думала над тэмай, каб і карысна, і цікава, і з прыкладамі, адносна ўніверсальна. “Распачынаць варта спачатку” – думала я. Але дзе той пачатак? Як у тым выслоўі: ці курыца з яйка ці яйка з курыцы? Як вядома, чалавек паходзіць з сям’і, сям’я – база, крыніца, падмурак. Але ж сям’я і складаецца з гэтых ...
Читать далее »Значны чалавек?
Нездаровая, ненармальная залежнасць — гэта калі маё «я» цалкам знікае ў «я» іншага чалавека, і маё жыццё, якое павінна быць актыўным, становіцца рэактыўным. Гэта значыць, што я сам не вырашаю, што я люблю, чаго я хачу, а ўсе мае дзеянні — гэта адказ, рэакцыя на дзеянні і паводзіны іншага важнага для мяне чалавека, ад якога я станаўлюся залежным. «Нядобра, каб ...
Читать далее »Чаму мы не любім?
Хрысціянская любоў — гэта перадусім прыманне іншага чалавека. І ў гэтым кантэксце супрацьлегласцю хрысціянскай любові-прымання з’яўляецца непрыманне, варожасць. І гэтага вельмі шмат бывае ў нашых адносінах, у нашых супольнасцях. Часта парафіяльная супольнасць, асабліва маленькая, дзе ўсе ведаюць адзін аднаго, можа быць вельмі нецярпімаю, асабліва да сем’яў, якія перажываюць унутраныя праблемы. У касцёльнай супольнасці сям’я, пачынаючы ад самага яе стварэння, знаходзіцца ...
Читать далее »«Шэрых дзён не бывае…». Як пазбавіцца гневу
Як жа прабачыць сваё ўласнае жыццё, не становячыся ў пазіцыю «вечнай ахвяры» абставінаў, іншых людзей, грамадства і г.д.? Прабачэнне — справа няпростая, справа не аднаго дня, а часам і не аднаго года. Зразумела, можна сказаць чалавеку, які нас пакрыўдзіў: «усё добра, усё ў парадку», або ў непрыемных абставінах зрабіць выгляд, што «нічога такога не адбываецца», але ўнутры мы будзем пры ...
Читать далее »
Каталіцкі Веснік Добрая Вестка ў тваім доме!