Разважанні

5 искушений в Великий пост

Вы чувствуете, что искушений стало больше, чем обычно? Сейчас самое время. Предлагаем рассмотреть несколько способов, как распознать искушения и реагировать на них. И сказал Господь сатане: вот, все, что у него, в руке твоей; только на него не простирай руки твоей. (Иов, 1:12). Не знаю, как вы, но с тех пор, как я вернулась в лоно Церкви, во время Великого поста ...

Читать далее »

Толькі Езус можа ўчыніць нашыя сэрцы чыстымі

Шмат рэчаў, ад якіх мы сёння пакутуем, не здарылася б ніколі, калі б мы мелі адвагу больш слухаць Бога, чым людзей, і цалкам Яму даверыцца. Св. Тэрэза Бэнэдыкта ад Крыжа (Эдыта Штайн) Калі хочаш, можаш мяне ачысціць, — гаворыць пракажоны, якога мучыць цяжкая хвароба (гл. Мк 1,40). Аднак жа пры сустрэчы з Езусам ён поўны надзеі. Езус працягнуў руку, дакрануўся ...

Читать далее »

Радасны пост

У сераду, 14 лютага, у католікаў лацінскага абраду пачаўся Вялікі пост — час падрыхтоўкі да самага галоўнага хрысціянскага свята Вялікадня. Для многіх пост — гэта толькі абмежаванне ў ежы, своеасаблівая дыета па рэлігійных матывах. Першая асацыяцыя, якая можа ўзнікнуць са словам “пост”, — гэта сум, жалоба. Толькі ў Евангеллі словы Хрыста пра пост супрацьлеглыя: “Калі посціце, не будзьце панурыя”. Сапраўды, ...

Читать далее »

Не рабіце жорсткімі вашыя сэрцы

Мяне здаўна турбуе тэма культуры паводзін людзей у касцёле, а менавіта павага да пажылых людзей. Мы спяшаемся ў святыню, каб абавязкова заняць месца, таму што гадзіна малітвы стоячы здаецца чымсьці неймаверным. А ці памятаем пра пажылых асоб – людзей ва ўзросце нашых бацькоў, дзядуль і бабуль, прадзедаў і прабабуль? Не так даўно я назірала наступную сітуацыю. Трывае падрыхтоўка да св. ...

Читать далее »

Ці не хочаце вы змясціць гадзіннік на Галгофе?

Часам здаецца, што час у касцёле цягнецца вечнасць. Асабліва калі стомлены ці вельмі спяшаешся далей па сваіх справах. Не можаш засяродзіць увагу на чытанні, саромеешся спяваць псалом, а ксёндз на казанні, здаецца, быццам варкоча калыханку. І вось надыходзіць той самы важны момант, калі святар падносіць над алтаром Цела і Кроў Хрыста, прыпамінаючы кожнаму, якой цаною было адкуплена чалавецтва. У гэты ...

Читать далее »

Чаго не хапае сучаснаму хрысціяніну

На першы погляд усё ў парадку. Вернікі з набожна складзенымі рукамі і скіраванымі да алтара позіркамі засяроджана ўдзельнічаюць у св. Імшы. Аднак штосьці ўва мне скрыгоча, штосьці не так. Гэта была IV Звычайная нядзеля. Св. Імша ў 13.00 – досыць зручная гадзіна, таму даволі шмат людзей у касцёле. Казанне прамаўляў добры і мудры ксёндз. Усё ішло, як і заўсёды: спеў, ...

Читать далее »

Страх у жыцці хрысціяніна

«А Ён сказаў ім: „Чаго вы спалохаліся, малаверныя?“» (Мц 8, 26). Усе мы, так ці інакш, нечага баімся. Бываюць такія моманты, калі чалавека ахопліваюць жудасныя страхі, і ў кожнага яны свае. Страх вельмі часта вядзе да стрэсу, а стрэс — да цяжкіх захворванняў. Праўда, ёсць страхі, якія служаць на карысць людзям. Вось некаторыя прыклады. Боязь можа затрымаць дзіця, якое хоча ...

Читать далее »

Аб граху брыдкаслоўя, альбо чаму слова забівае?

«І сказаў Бог: Няхай станецца святло… Няхай станецца скляпенне пасярод водаў … Няхай зямля выдасць зеляніну, траву, што рассявае насенне…» (Быц 1). Каб ствараць, Бог вызваляў вялікую моц слова, моц, пра якую мы ведаем вельмі мала. Але калі я, напрыклад, не ведаю, як зямля прыцягвае да сябе ўсё, што знаходзіцца на яе паверхні, гэта не значыць, што сілы прыцягнення не ...

Читать далее »

Лепшае месца ў жыцці

Людзі маюць схільнасць шукаць выразныя паказчыкі таго, што іх жыццё мае сэнс і што яны на правільным шляху. Сучаснае грамадства настойліва прапануе нам думку аб тым, што такім крытэрыем з’яўляецца месца чалавека ў жыцці, тое, хто ён у параўнанні з іншымі. З гэтым звязана жаданне адчуць перавагу над тымі, хто побач. Быць найлепшым… Гэтая спакуса праследуе сучаснага чалавека пастаянна. Для ...

Читать далее »

Бог ці гаджэт?

Сучасны чалавек непараўнальна адрозніваецца ад чалавека мінулага стагоддзя, а тым больш ад чалавека, які жыў некалькі стагоддзяў таму. З аднаго боку, мы, як і нашыя продкі, маем па дзве рукі і нагі і адну галаву. Аднак наколькі змяніў чалавека навуковы прагрэс! Дзякуючы намаганням навукоўцаў і прамыслоўцаў чалавек адчувае сябе больш упэўнена і спакойна, але часта здараецца, калі чалавек, страціўшы нават ...

Читать далее »