Да таго часу, пакуль чалавек быў паслухмяны Богу, ён не павінен быў ні паміраць, ні пакутаваць. Пасля першароднага граху чалавечая прырода была аддадзеная цярпенням і пакутам, і таму ніхто не можа іх пазбегнуць. Хваробы і пакуты заўсёды былі і ёсць тымі сур’ёзнымі праблемамі, якія выпрабоўваюць чалавека. У хваробе чалавек усведамляе сваё бяссілле, свае межы і сваю смяротнасць. Любая хвароба можа ...
Читать далее »Разважанні
Расчыніце «брамы» свайго сэрца. Пра гімн «Хвала на вышынях Богу…»
Што адчувае чалавек, выбаўлены з няволі? Радасць! Узрушэнне! Жаданне нарэшце ўдыхнуць паветра поўнымі грудзьмі. Хрост робіць нас свабоднымі ад няволі граху. Успамін хросту, вяртанне ў думках і намерах да моманту нашага вызвалення, жаданне зноў жыць у свабодзе дзяцей Божых дае нам сілы не заставацца каля брамы вязніцы, якую мы пакінулі. Адчуванне чысціні сэрца змушае нас быць актыўнымі. Паслядоўнае свядомае перажыванне ...
Читать далее »З разважанняў святога Яна Паўла ІІ пра Вялікі пост
Ipse liberabit te… «Ён сам цябе вызваліць…» — гэтыя словы з 91-га псальма могуць кожнаму з нас прынесці духоўную падтрымку на час Вялікага посту, калі мы з асаблівай руплівасцю стараемся знайсці шляхі набліжэння да Бога і вызвалення ад усяго, што перашкаджае нам у гэтай блізкасці. Разважанні святога Яна Паўла ІІ, якія прапануюцца на гэтай старонцы, дадуць нам новы штуршок, новае ...
Читать далее »Чаму нельга адкладаць споведзь
«Калісьці да споведзі я хадзіў раз у месяц, перад першай пятніцай месяца. Потым быў перыяд, калі я хадзіў радзей… » У мяне такое ўражанне: што свядомая і сталая вера — гэта свядомая і споведзь, і тым больш патрэба споведзі. Споведзь дзіцяці Мы ўсе прайшлі праз этап Першай Святой Камуніі. Хіба ўсе тады былі ў захапленні ад Бога, анёлкаў, лагоднай Маці ...
Читать далее »5 искушений в Великий пост
Вы чувствуете, что искушений стало больше, чем обычно? Сейчас самое время. Предлагаем рассмотреть несколько способов, как распознать искушения и реагировать на них. И сказал Господь сатане: вот, все, что у него, в руке твоей; только на него не простирай руки твоей. (Иов, 1:12). Не знаю, как вы, но с тех пор, как я вернулась в лоно Церкви, во время Великого поста ...
Читать далее »Толькі Езус можа ўчыніць нашыя сэрцы чыстымі
Шмат рэчаў, ад якіх мы сёння пакутуем, не здарылася б ніколі, калі б мы мелі адвагу больш слухаць Бога, чым людзей, і цалкам Яму даверыцца. Св. Тэрэза Бэнэдыкта ад Крыжа (Эдыта Штайн) Калі хочаш, можаш мяне ачысціць, — гаворыць пракажоны, якога мучыць цяжкая хвароба (гл. Мк 1,40). Аднак жа пры сустрэчы з Езусам ён поўны надзеі. Езус працягнуў руку, дакрануўся ...
Читать далее »Радасны пост
У сераду, 14 лютага, у католікаў лацінскага абраду пачаўся Вялікі пост — час падрыхтоўкі да самага галоўнага хрысціянскага свята Вялікадня. Для многіх пост — гэта толькі абмежаванне ў ежы, своеасаблівая дыета па рэлігійных матывах. Першая асацыяцыя, якая можа ўзнікнуць са словам “пост”, — гэта сум, жалоба. Толькі ў Евангеллі словы Хрыста пра пост супрацьлеглыя: “Калі посціце, не будзьце панурыя”. Сапраўды, ...
Читать далее »Не рабіце жорсткімі вашыя сэрцы
Мяне здаўна турбуе тэма культуры паводзін людзей у касцёле, а менавіта павага да пажылых людзей. Мы спяшаемся ў святыню, каб абавязкова заняць месца, таму што гадзіна малітвы стоячы здаецца чымсьці неймаверным. А ці памятаем пра пажылых асоб – людзей ва ўзросце нашых бацькоў, дзядуль і бабуль, прадзедаў і прабабуль? Не так даўно я назірала наступную сітуацыю. Трывае падрыхтоўка да св. ...
Читать далее »Ці не хочаце вы змясціць гадзіннік на Галгофе?
Часам здаецца, што час у касцёле цягнецца вечнасць. Асабліва калі стомлены ці вельмі спяшаешся далей па сваіх справах. Не можаш засяродзіць увагу на чытанні, саромеешся спяваць псалом, а ксёндз на казанні, здаецца, быццам варкоча калыханку. І вось надыходзіць той самы важны момант, калі святар падносіць над алтаром Цела і Кроў Хрыста, прыпамінаючы кожнаму, якой цаною было адкуплена чалавецтва. У гэты ...
Читать далее »Чаго не хапае сучаснаму хрысціяніну
На першы погляд усё ў парадку. Вернікі з набожна складзенымі рукамі і скіраванымі да алтара позіркамі засяроджана ўдзельнічаюць у св. Імшы. Аднак штосьці ўва мне скрыгоча, штосьці не так. Гэта была IV Звычайная нядзеля. Св. Імша ў 13.00 – досыць зручная гадзіна, таму даволі шмат людзей у касцёле. Казанне прамаўляў добры і мудры ксёндз. Усё ішло, як і заўсёды: спеў, ...
Читать далее »
Каталіцкі Веснік Добрая Вестка ў тваім доме!