Разважанні

Пра сэнс цярпення ў Катэхізісе Каталіцкага Касцёла

Да таго часу, пакуль чалавек быў паслухмяны Богу, ён не павінен быў ні паміраць, ні пакутаваць. Пасля першароднага граху чалавечая прырода была аддадзеная цярпенням і пакутам, і таму ніхто не можа іх пазбегнуць. Хваробы і пакуты заўсёды былі і ёсць тымі сур’ёзнымі праблемамі, якія выпрабоўваюць чалавека. У хваробе чалавек усведамляе сваё бяссілле, свае межы і сваю смяротнасць. Любая хвароба можа ...

Читать далее »

Расчыніце «брамы» свайго сэрца. Пра гімн «Хвала на вышынях Богу…»

Што адчувае чалавек, выбаўлены з няволі? Радасць! Узрушэнне! Жаданне нарэшце ўдыхнуць паветра поўнымі грудзьмі. Хрост робіць нас свабоднымі ад няволі граху. Успамін хросту, вяртанне ў думках і намерах да моманту нашага вызвалення, жаданне зноў жыць у свабодзе дзяцей Божых дае нам сілы не заставацца каля брамы вязніцы, якую мы пакінулі. Адчуванне чысціні сэрца змушае нас быць актыўнымі. Паслядоўнае свядомае перажыванне ...

Читать далее »

З разважанняў святога Яна Паўла ІІ пра Вялікі пост

Ipse liberabit te… «Ён сам цябе вызваліць…» — гэтыя словы з 91-га псальма могуць кожнаму з нас прынесці духоўную падтрымку на час Вялікага посту, калі мы з асаблівай руплівасцю стараемся знайсці шляхі набліжэння да Бога і вызвалення ад усяго, што перашкаджае нам у гэтай блізкасці. Разважанні святога Яна Паўла ІІ, якія прапануюцца на гэтай старонцы, дадуць нам новы штуршок, новае ...

Читать далее »

Чаму нельга адкладаць споведзь

«Калісьці да споведзі я хадзіў раз у месяц, перад першай пятніцай месяца. Потым быў перыяд, калі я хадзіў радзей… » У мяне такое ўражанне: што свядомая і сталая вера — гэта свядомая і споведзь, і тым больш патрэба споведзі. Споведзь дзіцяці Мы ўсе прайшлі праз этап Першай Святой Камуніі. Хіба ўсе тады былі ў захапленні ад Бога, анёлкаў, лагоднай Маці ...

Читать далее »

5 искушений в Великий пост

Вы чувствуете, что искушений стало больше, чем обычно? Сейчас самое время. Предлагаем рассмотреть несколько способов, как распознать искушения и реагировать на них. И сказал Господь сатане: вот, все, что у него, в руке твоей; только на него не простирай руки твоей. (Иов, 1:12). Не знаю, как вы, но с тех пор, как я вернулась в лоно Церкви, во время Великого поста ...

Читать далее »

Толькі Езус можа ўчыніць нашыя сэрцы чыстымі

Шмат рэчаў, ад якіх мы сёння пакутуем, не здарылася б ніколі, калі б мы мелі адвагу больш слухаць Бога, чым людзей, і цалкам Яму даверыцца. Св. Тэрэза Бэнэдыкта ад Крыжа (Эдыта Штайн) Калі хочаш, можаш мяне ачысціць, — гаворыць пракажоны, якога мучыць цяжкая хвароба (гл. Мк 1,40). Аднак жа пры сустрэчы з Езусам ён поўны надзеі. Езус працягнуў руку, дакрануўся ...

Читать далее »

Радасны пост

У сераду, 14 лютага, у католікаў лацінскага абраду пачаўся Вялікі пост — час падрыхтоўкі да самага галоўнага хрысціянскага свята Вялікадня. Для многіх пост — гэта толькі абмежаванне ў ежы, своеасаблівая дыета па рэлігійных матывах. Першая асацыяцыя, якая можа ўзнікнуць са словам “пост”, — гэта сум, жалоба. Толькі ў Евангеллі словы Хрыста пра пост супрацьлеглыя: “Калі посціце, не будзьце панурыя”. Сапраўды, ...

Читать далее »

Не рабіце жорсткімі вашыя сэрцы

Мяне здаўна турбуе тэма культуры паводзін людзей у касцёле, а менавіта павага да пажылых людзей. Мы спяшаемся ў святыню, каб абавязкова заняць месца, таму што гадзіна малітвы стоячы здаецца чымсьці неймаверным. А ці памятаем пра пажылых асоб – людзей ва ўзросце нашых бацькоў, дзядуль і бабуль, прадзедаў і прабабуль? Не так даўно я назірала наступную сітуацыю. Трывае падрыхтоўка да св. ...

Читать далее »

Ці не хочаце вы змясціць гадзіннік на Галгофе?

Часам здаецца, што час у касцёле цягнецца вечнасць. Асабліва калі стомлены ці вельмі спяшаешся далей па сваіх справах. Не можаш засяродзіць увагу на чытанні, саромеешся спяваць псалом, а ксёндз на казанні, здаецца, быццам варкоча калыханку. І вось надыходзіць той самы важны момант, калі святар падносіць над алтаром Цела і Кроў Хрыста, прыпамінаючы кожнаму, якой цаною было адкуплена чалавецтва. У гэты ...

Читать далее »

Чаго не хапае сучаснаму хрысціяніну

На першы погляд усё ў парадку. Вернікі з набожна складзенымі рукамі і скіраванымі да алтара позіркамі засяроджана ўдзельнічаюць у св. Імшы. Аднак штосьці ўва мне скрыгоча, штосьці не так. Гэта была IV Звычайная нядзеля. Св. Імша ў 13.00 – досыць зручная гадзіна, таму даволі шмат людзей у касцёле. Казанне прамаўляў добры і мудры ксёндз. Усё ішло, як і заўсёды: спеў, ...

Читать далее »