Мы кажам пра памерлых, што яны пакінулі нас. Між тым яны побач з намі, пасля смерці яны нават бліжэй да нас, чым былі пры жыцці… Спосаб нашага мыслення пра памерлых паказвае, што насамрэч мы думаем пра Бога. Бо калі мы ўяўляем сабе, што Ён з’яўляеца кімсьці далёкім, што мы Яго не бачым, то таксама і памерлыя, калі адыходзяць да Бога, ...
Читать далее »Разважанні
Что делать, если потерял веру?
«Даже не знаю, мне кажется, что я больше не верю… И что с этим делать, ума не приложу…» Эти слова я слышу ежедневно со всех концов земли, от представителей любых христианских направлений, с каждой ступеньки социальной лестницы. Все они когда-то были очень набожны, но теперь, по разным причинам, почва веры уходит у них из-под ног – и они в панике. ...
Читать далее »Яшчэ раз пра споведзь
Пачатак лістапада для католікаў і беларускіх праваслаўных звязаны з успамінам памерлых. Малітоўная памяць — гэта адзінае, чым мы можам дапамагчы тым, хто адышоў з гэтага свету. Гэтыя дні таксама заахвочваюць задумацца пра стан нашай душы. Перад урачыстасцю Усіх Святых (1 лістапада) і Успамінам памерлых вернікаў (2 лістапада) тым, хто дасягнуў сямігадовага ўзросту, варта паспавядацца. Калі яны гэтага ніколі раней не ...
Читать далее »Чаму варта сябраваць з анёламі?
Многія не вераць у анёлаў. Нічога дзіўнага, у рэшце рэшт, гэта ж нябачныя істоты. Аднак Касцёл вучыць, што свет імі аж перапоўнены. Ну хто яны такія? Пачатак восені – гэта «час анёлаў» у літургічным календары. 29 верасня мы адзначаем свята Трох Арханёлаў – Міхаіла, Рафала і Габрыэля, а 2 кастрычніка ўспамінаем Анёлаў-ахоўнікаў. Хто такія анёлы? Даследчыкі кажуць, што гэта духоўныя ...
Читать далее »Страх і хрысціянская вера
Калі вучні Хрыста спужаліся, бо падняўся вялікі вецер, а яны плылі па возеры, яны не маглі схаваць здзіўлення: Ісус тады спакойна спаў. Вучні звяртаюцца да Хрыста з абурэннем: “Табе не ўсё роўна, што мы гінем?” На гэта Ісус адказвае: “Чаму вы баіцеся? Ці ў вас да гэтага часу няма веры?” Страх заўсёды звязаны з адсутнасцю веры. Аналагічным чынам, пасля свайго ...
Читать далее »Калі малітва не праходзіць лёгка
Калі малітва праходзіць лёгка, яна дае нам радасць, унутраны супакой, канцэнтрацыю, праходзіць незаметна для нас. Мы адчуваем моц, спантанічна нараджаецца любоў да Бога, падзякі, просьбы. Але мы ведаем з нашага досведу, што не заўсёды так адбываецца. Здараецца так, што нашай малітве спадарожнічае паспешнасць, нервовасць, мы часта спаглядаем на гадзіннік, думаем пра тысячу іншых спраў, якія нас чакаюць. Гэтыя цяжкасці падчас ...
Читать далее »Дружба ў Божым Слове
«Жалеза жалеза вострыць, і чалавек навастрае позірк сябра свайго» (Прыт.27:17) Прыпавесці цара Саламона поўныя ілюстрацый, якія намагаюцца данесці да нас думкі аб сіле і важнасці сяброўскіх узаемаадносін. Ён верыў, што добрыя сябры могуць фарміраваць адзін аднаго — што ўзаемаадносіны «жалеза аб жалеза» прывядуць у выніку да паляпшэння нашага жыцця. Ён таксама верыў, што дрэнныя ўзаемаадносіны могуць параніць нас. У выніку, ...
Читать далее »Беднасць і дапамога патрабуючым у святле Святога Пісання
Дапамога бедным паводле Святога Пісання з’яўляецца важным маральным абавязкам. Настолькі важным, што Езус зрабіў залежным ад яго збаўленне людзей. Ён з’яўляецца маральным мінімумам. Аднак разуменне гэтай дапамогі адрозніваецца ад яе сенняшняга прадстаўлення. У прыпавесці аб судзе, з Евангелля паводле Мацвея, суддзя-валадар гаворыць збаўленым: “Прыйдзіце, благаслаўлёныя Айца Майго, прыміце ў спадчыну Валадарства, падрыхтаванае вам ад стварэння свету. Бо Я быў галодны, ...
Читать далее »Памнажэнне хлябоў або Што гэта за голад, які заспакоіў Хрыстус?
У нашым свеце, у якім у некаторых краінах бывае столькі ежы, што яе трэба выкідваць, адначасова існуе так многа краін, у якіх людзі паміраюць ад голаду. У такім свеце Хрыстус сутыкнуўся з натоўпамі галодных людзей. Божы Сын вырашыў гэтыя натоўпы накарміць. Можна прачытаць у Евангеллі, як Хрыстос накарміў некалькі тысяч людзей, маючы толькі пяць хлябоў і дзве рыбы. Што гэта ...
Читать далее »Лячэбная сіла прабачэння
Звычайны каталік, калі спытаць яго, ці ёсць яму каму прабачыць, адкажа, што не. І ён сапраўды верыць, што ўжо ўсё прабачыў, што ні на каго не гневаецца. Але большая частка нанесеных нам ран схаваная ў нашай падсвядомасці і жыве ўласным жыццём. Наша падсвядомасць — як нябачная частка айсберга, 4/5 якога знаходзяцца пад вадой і, у лепшым выпадку, толькі 1/5 аказваецца ...
Читать далее »
Каталіцкі Веснік Добрая Вестка ў тваім доме!