З 24 па 31 мая група вернікаў з Навагрудскай парафіі Святога Арханёла Міхала здзейсніла пілігрымку, якая пралягла праз святыні Венгрыі, Аўстрыі і Польшчы.
Гэта быў асаблівы час, калі стомленасць ад дарог не перашкаджала, а наадварот — яднала душы ў агульнай малітве і радасці. Маршрут быў насычаным і глыбока сімвалічным. Паломнікі наведалі велічныя касцёлы і санктуарыі гарадоў Мішкольц, Эгер, Будапешт, аўстрыйскія Марыяцэль і Вену, а затым польскія святыні Тшэбніцы і Уроцлава. Кожны з гэтых гасцінных гарадоў адкрываў перад вандроўнікамі не толькі сваю мастацкую і архітэктурную прыгажосць, але і багатую духоўную спадчыну Касцёла.
Галоўным на працягу ўсіх васьмі дзён была Святая Імша, якая цэлебравалася кожны дзень у розных храмах. У пачатку XVI стагоддзя святы Пій X заахвочваў вернікаў да штодзённага ўдзелу ў Імшы — і навагрудскія пілігрымы пераканаліся на ўласным досведзе, як Эўхарыстыя натхняе і дае сілы ў дарозе. Малітва на Ружанцы і вяночак да Божай Міласэрнасці сталі штодзённым рытмам, які суправаджаў паломнікаў падчас пераездаў.
Акрамя набажэнстваў, прадугледжваліся духоўныя канферэнцыі, якія дапамагалі глыбей асэнсаваць сэнс пілігрымкі — сустрэчы з Богам праз гісторыю і святасць месцаў. Не менш важнымі сталі звычайныя таварыскія размовы, супольныя пасілкі, усмешкі падчас перапынкаў у дарозе. Як заўважыла адна з удзельніц падарожжа: «На пачатку мы былі проста знаёмымі з адной парафіі, але кожны дзень усё больш адчувалі, што мы — адна сям’я, каго яднае адна вера».
Асаблівым духоўным уздымам стала наведванне знакамітай базылікі ў Марыяцэлі — аўстрыйскім нацыянальным санктуарыі Маці Божай. Там, перад цудадзейнай фігурай Маці Божай з Езусам на руках, паломнікі даверылі свае намеры, просьбы і падзякі.
На тэрыторыі Польшчы вернікі ўшанавалі рэліквіі святой Ядвігі Сілезскай у Тшэбніцы — гэта месца спрадвеку славіцца асаблівым заступніцтвам сем’яў. А ва Уроцлаве навагрудчане наведалі катэдральны касцёл, а таксама музей памяці і месца спачынку свайго зямляка – слугі Божага Аляксандра Зянкевіча, які быў капеланам благаслаўлёных мучаніц з Навагрудка.
Калі 31 мая аўтобус з паломнікамі перасек мяжу і вярнуўся на родную Навагрудскую зямлю, у сэрцах засталося нешта значна большае, чым фотаздымкі і ўспаміны. За гэтыя дні вернікі ўзмоцнілі сваю веру і адчулі Божае заступніцтва і любоў.
кс. Юрый Жэгарын
для друку
Каталіцкі Веснік Добрая Вестка ў тваім доме!







