Каталіцкі Веснік Добрая Вестка ў тваім доме!
6 верасня 2026 года ў Бялынічах адбылася ўрачыстая Эўхарыстыя, прысвечаная 265‑годдзю каранацыі абраза Маці Божай Бялыніцкай — аднаго з найбольш шанаваных марыйных вобразаў на тэрыторыі Беларусі. Галоўным цэлебрантам святой Імшы стаў Апостальскі Нунцый у Рэспубліцы Беларусь арцыбіскуп Іньяцыё Чэффаліа, які прыбыў у Бялынічы з асабістым благаслаўленнем Святога Айца Папы Льва XIV.
У пачатку гаміліі арцыбіскуп перадаў вернікам прывітанне Святога Айца і сказаў: «Я прыношу вам айцоўскі прывітанне Папы Льва XIV і Яго Апостальскае благаслаўленне».
Ён таксама выказаў шчырую ўдзячнасць Мітрапаліту Юзафу Станеўскаму і біскупу Аляксандру Яшэўскаму SDB за запрашэнне прыняць удзел у гэтай значнай духоўнай падзеі, падкрэсліўшы: «Дзякую Мітрапаліту Юзафу і біскупу Аляксандру за ласкавае запрашэнне і ўсім вам — за цёплы прыём, які вы мне аказалі».
Арцыбіскуп Чэффаліа адзначыў, што святкаванне 265‑годдзя каранацыі абраза Маці Божай Бялыніцкай з’яўляецца часткай жывой памяці гэтай зямлі. Ён падкрэсліў: «Сёння мы святкуем юбілей, які належыць да жывой памяці гэтай зямлі; падзею, што аб’ядноўвае веру, гісторыю і ідэнтычнасць».
Нунцый нагадаў, што каранацыя адбылася 20 верасня 1761 года на падставе булы Папы Бенедыкта XIV, выдадзенай у 1754 годзе біскупу Міхалу Зяньковічу. Ён падкрэсліў значнасць гэтай падзеі: «Каранацыя абраза Маці Божай Бялыніцкай — гэта не толькі важная касцёльная падзея, але і пункт еднасці для ўсёй Нацыі».
Арцыбіскуп адзначыў, што Магілёўская зямля захоўвае гісторыю, у якой вера была крыніцай стойкасці і надзеі: «Гэтая зямля захоўвае гісторыю, зробленую з настойлівасці, вернасці Касцёлу і традыцый, якія перажылі розныя эпохі і сёння працягваюць гаварыць да новых пакаленняў».
Ён дадаў яшчэ адну важную думку, якая раней не была ўключана: «Духоўныя карані не з’яўляюцца цяжарам, але дарам. Яны дазваляюць расці з устойлівасцю і глядзець у будучыню з надзеяй».
Цэнтральным тэалагічным акцэнтам гаміліі стала разважанне над Евангеллем пра вяселле ў Кане Галілейскай. Арцыбіскуп падкрэсліў: «Марыя прысутнічае, уважлівая, далікатная, здольная заўважыць тое, што бракуе, і хадайнічаць, каб радасць не была згублена». Ён адзначыў, што першы цуд Хрыста адбываецца ў сямейным доме, а не ў храме: «Гэты цуд адбываецца не ў святыні, але ў сямейным асяроддзі, падчас вяселля. Гэта знак таго, што Бог суправаджае жыццё кожны дзень».
Арцыбіскуп падкрэсліў, што ператварэнне вады ў віно — гэта знак новай радасці і новай любові: «Ператварэнне вады ў віно адкрывае шлях да веры і паказвае радасць і любоў, якія прыносіць Хрыстус». Ён дадаў, што Бог дзейнічае далікатна і не навязліва: «Прысутнасць Бога не навязваецца, але прапануецца з далікатнасцю і любоўю».
Арцыбіскуп таксама падкрэсліў важную думку, якая раней не была ўключана: «Гэта прысутнасць падтрымлівае ў моманты выпрабаванняў, асвятляе штодзённыя выбары і адкрывае шлях надзеі нават тады, калі цяжкасці здаюцца непераадольнымі».
Арцыбіскуп Чэффаліа звярнуў увагу на тое, што вада ў патрыстычнай традыцыі сімвалізуе знешнюю рэлігійнасць, якая можа стаць пустой: «Вада становіцца вобразам рэлігійнасці, якая можа застацца знешняй, зробленай з звычак і паўторных жэстаў». Ён падкрэсліў, што вера павінна ператварацца ў жывую любоў: «Ператварэнне, здзейсненае Езусам, становіцца знакам адноўленага сэрца, веры, якая адкрываецца на супольнасць, на падзел радасці, на любоў, што дорыцца».
Арцыбіскуп заклікаў вернікаў да ўнутранай перамены:«Без гэтай перамены вера рызыкуе стаць стэрыльнай; з ёй — становіцца крыніцай братэрства, супольнасці, салідарнасці, міласэрнасці і супакою». Ён дадаў яшчэ адну важную думку: «Вера, якая не ператвараецца ў любоў, застаецца толькі абрадам; вера, якая становіцца любоўю, становіцца сведчаннем».
Арцыбіскуп падкрэсліў, што прысутнасць Марыі ў Кане — не ўпрыгожванне, але кіраўніцтва: «Прысутнасць Марыі ніколі не з’яўляецца ўпрыгожваннем, але заўсёды прысутнасцю, якая вядзе, падтрымлівае і хадайнічае». Ён нагадаў, што так было і ў гісторыі Бялыніцкага санктуарыя: «На працягу стагоддзяў пілігрымы прыбывалі сюды з усёй Беларусі, каб прасіць суцяшэння, аздараўлення і абароны».
Арцыбіскуп дадаў: «Сёння Марыя працягвае казаць Касцёлу і народу: “Рабіце тое, што Ён вам скажа”. Гэта запрашэнне даверыцца Евангеллю і жыць верай як сілай, якая будуе сучаснасць і адкрывае будучыню». Ён таксама падкрэсліў: «Марыя вучыць нас бачыць тое, што бракуе, і прыносіць гэта да Хрыста, каб Ён мог ператварыць недахоп у ласку».
Арцыбіскуп Чэффаліа падкрэсліў, што Магілёўская зямля сведчыць: вера ўмацоўвае сацыяльныя сувязі: «Тут рэлігійнае вымярэнне дапамагло захаваць салідарнасць паміж людзьмі, падтрымліваць годнасць жыцця і спрыяць супрацоўніцтву паміж рознымі супольнасцямі».
Ён адзначыў, што хрысціянскія карані сфармавалі культуру супакою і згоды: «Хрысціянскія карані сфармавалі культуру, якая прызнае каштоўнасць супакою, згоды і ўзаемнай адказнасці». Арцыбіскуп дадаў важную думку: «Вера не ізалюе, але стварае супольнасць; яна не падзяляе, але будуе масты; яна не замыкае, але адкрывае».
Арцыбіскуп звярнуўся да моладзі: «Захоўваць гэтыя карані азначае не пакідаць іх у музеі, але рабіць іх жывымі ў штодзённых выбарах. Гэта азначае вучыць моладзь адкрываць прыгажосць веры».
Ён таксама звярнуўся да сем’яў: «Сем’і павінны быць месцамі любові, падтрымкі і перадачы духоўных каштоўнасцяў». Арцыбіскуп дадаў: «Менавіта ў сем’ях вера становіцца канкрэтнай, бо яна перадаецца праз любоў, павагу, служэнне і штодзённую прысутнасць».
У завяршэнні гаміліі арцыбіскуп узнёс малітву да Маці Божай Бялыніцкай — Каралевы Беларусі: «Просім Яе суправаджаць шлях Касцёла і ўсёй Нацыі, абараняць сем’і, весці моладзь, суцяшаць тых, хто церпіць, і асвятляць тых, хто нясе грамадскую адказнасць». Ён дадаў: «Няхай Яе мацярынская апека працягвае нараджаць братэрства, адзінства, салідарнасць і супакой».
Арцыбіскуп Чэффаліа завяршыў гамілію словамі надзеі: «Перадаём Маці Божай будучыню гэтай рэгіёна і ўсёй Беларусі, упэўненыя, што Яе апека ніколі не знікне. Святкуючы 265‑годдзе каранацыі, мы аднаўляем удзячнасць за мінулае і гатоўнасць будаваць будучыню з верай, мужнасцю і надзеяй». Ён дадаў яшчэ адну важную думку, якая завяршае духоўны пасыл гаміліі: «Няхай гэтая святыня і надалей будзе месцам, дзе вера аднаўляе сэрцы, дзе надзея ўзрастае, а любоў становіцца крыніцай супакою для ўсяго народа».
Біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB
для друку
