Некалькі месяцаў таму давялося быць на пахаванні. На дзіва, ля труны нябожчыка не было ні слёз, ні смутку, ні горычы. Мужчына адышоў па ўзнагароду да Пана, маючы 92 гады. Ён пражыў прыгожае жыццё, напоўненае верай і жывымі адносінамі з Богам, выхаваў дзяцей, дачакаўся ўнукаў. Я прыгадвала, як калісьці прыходзіла ў гэты дом з бабуляй. Акурат тут, дзе стаіць труна з ...

Читать далее »