Блакада дабрачыннасці: хрысціяне Лівана засталіся без дапамогі

Падчас літургіі ў Вялікую пятніцу ў храме Святога Маруна ў Бейруце

Скасаванне гуманітарнай місіі на поўдзень Лівана стала балючым ударам па безабаронных людзях, якія апынуліся ў пастцы вайны і засталіся без падтрымкі Касцёла.

У Велікодную нядзелю спадзяванні жыхароў паўднёвага Лівана на атрыманне сарака тон лекаў і рэчаў першай патрэбы азмрочыліся горкім расчараваннем. Канвой, які рыхтаваўся пад эгідай апостальскага нунцыя, быў адменены мясцовымі ўладамі праз небяспеку. Сітуацыя пагаршаецца тым, што ліванская армія пачала адводзіць свае сілы з памежжа пад ціскам ізраільскага наступлення, пакідаючы хрысціянскія вёскі на волю лёсу.

Забарона на дастаўку гуманітарнай дапамогі мірным жыхарам – гэта прамое парушэнне міжнароднага права, асабліва калі людзі заціснутыя ў зоне баявых дзеянняў.

Мараніцкі Патрыярх кардынал Бешара Бутрас Раі выказаў глыбокую горыч. Ён нагадаў, што жыхары такіх паселішчаў, як Дэбель, Рмейш і Айн-Эбель, застаюцца ўнутры так званай блакітнай лініі – абшару, які Ізраіль патрабуе неадкладна пакінуць. Замест чаканага велікоднага зацішша рэгіён сутыкнуўся з ростам баявых дзеянняў, у якой хрысціяне сталі заложнікамі чужой вайны.

Каталіцкія дабрачынныя арганізацыі, якія разам з арцыбіскупам Паола Борджыа рыхтавалі гэтую місію, выступілі з сумеснай заявай. Яны падкрэслілі, што блакіраванне дапамогі ставіць пад пагрозу само існаванне бяззбройных людзей. Гэтыя вернікі адмаўляюцца пакідаць родныя хаты, нягледзячы на пастаянныя патрабаванні эвакуацыі.

Нягледзячы на ізаляцыю і абстрэлы, вернікі на поўдні краіны захоўваюць духоўны супакой і не жадаюць уцякаць у невядомасць.

Паводле звестак мясцовага святара Нагіба Аміля, жыццё ў адрэзаных вёсках становіцца невыносным: дарогі перакрытыя, а харчавання засталося максімум на два месяцы. Тым не менш, мясцовыя супольнасці здолелі зладзіць сціплыя набажэнствы Вялікага тыдня.

кс. Аляксандр Амяльчэня, беларуская рэдакцыя Vatican News