для друку для друку

Святкуйма 500-годдзе беларускай Бібліі разам

banner_slowa

«
»
  • 20
    20.Август.Воскресенье

    20 звычайны тыдзень, нядзеля, 20 жніўня

    Весь День
    2017.08.20

    Прарок Ісая вучыць, што мы прыходзім у касцёл як у дом малітвы, дом сустрэчы з Хрыстом, міласэрным да кожнага. Святы Павел развівае думку, кажучы, што для Бога не важнае нашае паходжанне, прыналежнасць да пэўнага народу, бо пасля першароднага граху мы ўсе зграшылі непаслухмянасцю і таму нам патрэбна сустрэча з міласэрнай любоўю.

    Евангелле – гэта прыгожы прыклад стаўлення Бога да нас. Звернем увагу не на цуд, а на размову Езуса з жанчынай. Яна знаходзіцца па-за грамадствам, яна адкінутая і не можа знайсці вырашэння сваіх праблем. Але яна дазваляе Богу знайсці сябе і з верай настойліва кліча, просячы аб ласцы аздараўлення, вызвалення з грахоў. Яна не адступае, пачуўшы ад Езуса, што Ён пасланы да сыноў Ізраэля, а не да язычнікаў. Жанчына хапаецца за моцныя словы Езуса і робіць з іх аргумент: і шчаняты ядуць са сталоў сваіх гаспадароў. У размове з Езусам яна паказвае ўпартасць, бо верыць.

    Бог заўсёды цэніць веру чалавека. Езус неаднаразова паўтараў, што хто з верай просіць Айца, заўсёды атрымае плён сваёй малітвы. Пастава кананэйскай жанчыны вучыць нас малітве, у якой няма прытворства, няма штучных рытуалаў, толькі шчырае прызнанне перад Богам праўды пра сябе. Вера дазваляе прыйсці да Бога, міласэрнага да ўсіх, і смелая пакора ў сустрэчы з Богам дапамагае наблізіцца да Яго.

    1. Як я стаўлюся да святыні, дома малітвы і сустрэчы з Богам? Ці рыхтуюся належным чынам да сустрэчы з Езусам у касцёле?
    2. Як выглядае мая малітва? Ці памятаю, што гэта не рытуал, але жывая размова, у якой перажываю прабачэнне грахоў і міласэрнасць Бога?
    3. Ці ўмею радавацца навяртанню маіх блізкіх?

    а. Лукаш Вішнеўскі МІС, Італія