для друку для друку

Разважаем над Божым словам разам з капуцынамі

«
»
  • 16
    16.Октябрь.Вторник

    28 звычайны тыдзень, 16 кастрычніка, аўторак

    Весь День
    2018.10.16

    З малых гадоў бацькі вучылі нас, што есці трэба чыстымі рукамі. Для сучасных людзей, якія досыць добра ведаюць пра згубнае дзеянне шкодных бактэрый, гэта чыста практычная справа. Але ў старажытнасці людзі не думалі пра абмыццё рук ў такіх пераважна гігіенічных катэгорыях. Рытуальная чыстасць была важным фактарам перадусім ў пытанні вернасці ці нявернасці Богу і Ягоным запаведзям. Таму фарысеі жэст Езуса разглядалі як нявернасць Божаму закону, што і выклікала іх абурэнне.

    Хрыстос рэагуе на гэтае абурэнне характэрным для Яго спосабам — перакіроўвае ўвагу на штосьці іншае, больш істотнае. Ён гаворыць пра нячыстасць нутра чалавека, гэта значыць нячыстасць душы, бо гэта нашмат больш небяспечна, чым нячыстасць рук. “Нутро вашае перапоўненае драпежнасцю і злосцю”. Евангеліст Лука, які па адукацыі быў лекарам, прапаведуючы сярод язычнікаў, бачыў ў іх тую ж духоўную хваробу, якую Збаўца раней лячыў ў фарысеях. Таму і лек Лука прапісвае той самы, які прымяніў Хрыстос да фарысеяў — міласцінай лечыцца драпежнасць і злосць чалавечага нутра. “Давайце лепш міласціну з таго, што ўнутры вас, тады ўсё будзе ў вас чыстае”. Варта заўважыць, што міласціну гэтую даваць трэба нават не столькі з кашалька, колькі з нутра, ад душы. Асабліва калі драпежнае і злоснае сэрца ў кагосьці спачывае ў кашальку.

    Ці не трапляю я ў свайго роду рэлігійны легалізм, старанна прытрымліваючыся вонкавай рэлігійнасці і не задумваючыся над кандыцыяй свайго нутра? Ці практыкую міласціну, як сродак перамянення майго сэрца? Якую міласціну я даю людзям вакол мяне, толькі матэрыяльную, ці таксама ад душы?

    Брат Андрэй Квяцінскі OFMCap, Літва