[1]24 чэрвеня касцёл Святой Ганны ў Мосары гасцінна сустракаў шматлікіх вернікаў, якія прыйшлі і прыехалі на свята Нараджэння св. Яна Хрысціцеля. Гэта галоўнае парафіяльнае свята, якое было ўстаноўлена Папам Піям Х у 1908 годзе.
Пробашч парафіі кс. Марат Казлоўскі з радасцю прывітаў святароў, сясцёр законных, прадстаўнікоў Эўхарыстычнага руху моладзі і ўсіх прысутных. Святар зазначыў, што вялікая колькасць прыбыўшых на ўрачыстасць у гэты гарачы летні дзень яшчэ раз паказвае што чалавек прагне Бога.
Урачыстую святую Імшу ўзначаліў Генеральны вікарый Віцебскай дыяцэзіі ксёндз пралат Францішак Кісель.
[2]
Казанне прамовіў а. Віктар Мялешка OFMConv. Святар прапанаваў кожнаму адказаць для сябе на пытанне: «Хто я, а хто Ты, Пане?» Святы Ян адкрыў усяму чалавецтву, кім ён з“яўляецца. Усе мы роўныя перад алтаром Пана. Усе мы дзеці Божыя. Кожны з нас – слуга Божы. Каб быць сапраўдным слугой Пана, неабходна выконваць тры ўмовы.
Па-першае, падчас малітвы пытацца ў Бога пра місію, якую менавіта я павінен выканаць. Усё чыніць на хвалу Пана. Менш планаваць самім, а больш пазнаваць Божую волю.
Па-другое, мець пакору. Святы Ян паказвае нам, што значыць пакора: «Я не варты развязаць раменьчыкі на Яго сандалях». Маці Божая – прыклад пакоры для кожнага. Таксама неабходна дазваляць Езусу дзейнічаць у нашым жыцці.
Па-трэцяе, усё рабіць бескарысліва. Ніводнай пахвалы не прызначаць сабе, а толькі Богу.
Пасля Эўхарыстыі адбылося выстаўленне Найсвяцейшага Сакраманту і Набажэнства да Святога Яна, якое правёў кс. Мікалай Ціхановіч.
[3]
Затым адбылася Эўхарыстычная працэсія, якая завяршылася спевам гімна «Цябе, Бога, праслаўляем» і блаславеннем Найсвяцейшым Сакрамантам.
На працягу усяго свята прысутныя мелі магчымасць ушанаваць мошчы св. Юстына, пакутніка, які жыў у Рыме ў пачатку ІІ ст., каб папрасіць аб палёгцы ў пакутах, аб здароўі і іншых дабрадзействах. Мошчы святога знаходзяцца ў касцёле з 1838 года.
-
[4]
-
[5]
-
[1]
-
[6]
-
[7]
-
[8]
-
[9]
-
[10]
-
[11]
-
[12]
-
[13]
-
[14]
-
[15]
-
[16]
-
[17]
-
[18]
-
[19]
-
[2]
-
[20]
-
[21]
-
[22]
-
[23]
-
[24]
-
[25]
-
[26]
-
[27]
-
[3]
-
[28]
-
[29]
-
[30]
-
[31]
-
[32]
-
[33]
-
[34]
-
[35]
-
[36]
Алена Пажога, тэкст;
Леанід Юрык, фота