[1]Урачыстая Імша з гэтай нагоды адбылася ў суботу, 28 кастрычніка.
Яе адметнасцю стала тое, што ўзначаліў святочную Літургію новапрэзбітар ксёндз Алег Хмылко, які прыняў святарскае пасвячэнне тры тыдні таму, 7 кастрычніка.
Богаслужэнне распачалося а 12 гадзіне з урачыстага ўваходу святароў і міністрантаў у храм. Напачатку Імшы пробашч парафіі ксёндз Яўген Міхайлаў прывітаў усіх святароў і вернікаў, якія сабраліся на гэту ўрачыстасць. У Лучай прыбылі святары: Віталь Галец з Ушачаў, Ежы Вільк з Варапаева, Аляксандр Баран з Лынтупаў, Алег Півавар з Ваўкалаты, Яцэк Хутман з Камаяў, Вадзім Прасяной з Паставаў, Павел Самсонаў з Дунілавіч, які з’яўляецца дэканам Пастаўскага дэканату. Словы ўдзячнасці пробашч скіраваў таксама да новапрэзбітара Алега Хмылко, якога і папрасіў узначаліць гэту святую Імшу.
[2]
Богаслужэнне сваім спевам і ігрой на аргане ўпрыгожыла сястра францішканка Таццяна Данч, якая служыць у Варапаеве.
Сваё слова да вернікаў ксёндз Алег распачаў з кароткай інфармацыі пра Апостала Юду Тадэвуша. Пра гэтага святога не так шмат напісана, вядома, што ён быў сваяком Езуса, і пасля яго смерці на крыжы абвяшчаў Евангелле ў Палестыне, Сірыі, Месапатаміі. За гэта і атрымаў мучаніцкую смерць.
Гэты святы лічыцца апекуном спраў безнадзейных, да яго моляцца тыя людзі, якія па розных прычынах трапілі ў адчайнае становішча.
Святар звярнуў таксама ўвагу на важнасць малітвы ў нашым жыцці. Менавіта з малітвы трэба пачынаць кожную новую справу, кожны этап у сваім жыцці. Ён нагадаў, што выбар дванаццаці вучняў Езус таксама зрабіў пасля малітвы, пасля сваёй размовы з нябесным Айцом.
[3]
Таксама ксёндз Алег закрануў тэму пакліканняў. Ён звярнуў увагу, што пакліканне трэба разглядаць у больш шырокім сэнсе, не толькі як пакліканне да святарскага ці манаскага жыцця. Мы ўсе да нечага ў гэтым жыцці пакліканыя: да сямейнага жыцця, да розных прафесій. Галоўнае, абвяшчаць у гэтым свеце Слова Божае і не загубіць у сабе гэта пакліканне.
Таксама святар засяродзіў увагу на эгаізме сучаснага свету, калі чалавек думае толькі пра сябе, пра свае матэрыяльныя патрэбы і задавальненні. Таму зараз і менш стала пакліканняў да святарскага і манаскага жыцця. І нельга ў гэтым абвінавачваць толькі святароў ці біскупаў. Бо мы ўсе ў гэтым вінаватыя. Часта замест таго, каб дапамагчы чалавеку распазнаць яго пакліканне, мы гэта пакліканне стараемся загубіць, кажучы: “А навошта табе гэта?”
Таму не трэба пасіўна плыць па цячэнню жыцця, трэба быць дастойным свайго паклікання. Тады людзі не будуць гінуць у безнадзейных справах, а святы Юда Тадэвуш дапаможа адшукаць выйсце з любых сітуацый, якімі б цяжкімі яны не здаваліся.
[4]
Напрыканцы Імшы адбылося выстаўленне Найсвяцейшага Сакраманту, вернікі разам са святарамі памаліліся Літаніяй да святога Юды Тадэвуша. Потым адбылася працэсія вакол касцёла, пасля якой ксёндз Алег Хмылко блаславіў усіх Найсвяцейшым Сакрамантам.
А ўжо пасля Імшы і святары, і ўсе вернікі змаглі атрымаць асобае прыміцыйнае бласлаўленне з рук новага святара ў Віцебскай дыяцэзіі.
[5]
-
[6]
-
[7]
-
[8]
-
[9]
-
[10]
-
[11]
-
[12]
-
[13]
-
[14]
-
[15]
-
[16]
-
[17]
-
[18]
-
[19]
-
[20]
-
[21]
-
[22]
-
[23]
-
[24]
-
[25]
-
[26]
-
[27]
-
[28]
-
[29]
-
[30]
-
[31]
-
[32]
-
[33]
-
[34]
-
[35]
-
[36]
-
[37]
-
[38]
-
[39]
-
[40]
-
[41]
Зміцер Лупач, тэкст
Марына Сінкевіч, Зміцер Лупач, фота
Леанід Юрык, відэа