[1]З 13 па 23 красавіка Папа Леў XIV здзейсніў апостальскае падарожжа ў Афрыку. Наведваючы Алжыр, Камерун, Анголу і Экватарыяльную Гвінею, ён паказаў свету аблічча Папы-місіянера і міратворцы.
Гэтыя шэсць нечаканых жэстаў з’яўляюцца бясспрэчным доказам гэтага. Папа Леў XIV даўно чакаў адзінаццаці дзён у Афрыцы. «Я ўжо казаў у мінулым маі, што хачу, каб мая першая паездка была менавіта ў Афрыку», — прызнаўся ён журналістам у першы дзень на борце самалёта, які ляцеў у Алжыр.
Гэтыя некалькі дзён адкрылі новы аспект яго пантыфікату. За апошні год мы ў асноўным бачылі, як Папа прымае гасцей у раскошных інтэр’ерах базылікі Святога Пятра або ў садах Кастэль-Гандольфа. Гэта падарожжа дазволіла нам адкрыць для сябе Папу-місіянера: які звяртаецца да афрыканскіх вернікаў, адчувае сябе камфортна сярод традыцыйных песень і танцаў, блізкі да людзей, якія пацярпелі ад беднасці, пераследу і карупцыі.
«Я прыязджаю ў Афрыку ў першую чаргу як пастыр, як кіраўнік Каталіцкага Касцёла, каб быць побач з усімі католікамі, святкаваць з імі, падбадзёрваць іх і суправаджаць у іх падарожжы», — падкрэсліў Святы Айцец падчас палёту ў Анголу.
1. Наведванне Вялікай мячэці Алжыра
[2]
У свой першы дзень у Алжыры, у панядзелак, 13 красавіка, Папа Леў XIV наведаў Вялікую мячэць. Гэта быў дзесяціхвілінны візіт у суправаджэнні рэктара Махамеда Мамуна Аль-Касімі. Двое мужчын, апранутых у белае, прайшлі рука аб руку паміж белымі калонамі і спыніліся на хвіліну для роздуму перад міхрабам — нішай, якая паказвае кірунак Меккі.
Я лічу, што наведванне мячэці было значным. Яно паказала, што, нягледзячы на адрозненні ў веры, малітве і ладзе жыцця, мы можам жыць разам у міры. «Я лічу, што свету патрэбныя такія выявы сёння», — растлумачыў Папа па дарозе ў Камерун.
2. Стрыманая даніна памяці алжырскім мучанікам
У той жа дзень, адразу пасля наведвання мячэці, Пантыфік аддаў даніну памяці 19 алжырскім мучанікам, ахвярам грамадзянскай вайны, беатыфікаваным у Аране ў 2018 годзе. Папа здзейсніў прыватны візіт у цэнтр, якім кіруюць сёстры-місіянеркі-аўгусцінкі ў раёне Баб-эль-Уэд. Менавіта там жылі і былі забітыя дзве іспанскія манашкі з гэтага ордэна 23 кастрычніка 1994 года. Пасля сумеснай малітвы Папа згадаў усіх забітых сясцёр і іх сабратоў, беатыфікаваных разам з імі, у тым ліку манахаў з Тыбхірына, назваўшы іх «каштоўнай прысутнасцю на гэтай зямлі».
3. Дыстанцыя ад нападак Дональда Трампа
Пачатак афрыканскага паломніцтва супаў з нападкамі прэзідэнта ЗША на Папу, што стала рэакцыяй на яго заклікі да міру на Блізкім Усходзе. У нядзелю, 12 красавіка, Дональд Трамп апублікаваў у сацыяльных сетках пост са стылізаванай выявай сябе як Хрыста-Лекара, заявіўшы, што ён «не вялікі прыхільнік» Льва XIV, якога ён лічыў «слабым» у дачыненні да злачыннасці і «безнадзейным у знешняй палітыцы». На наступны дзень Папа Леў XIV коратка адказаў, што не мае намеру «ўступаць у дэбаты» з Трампам. Нягледзячы на тое, што віцэ-прэзідэнт ЗША Дж. Д. Вэнс заклікаў Святога Айца «прытрымлівацца маральных пытанняў», а СМІ інтэрпрэтавалі словы Папы пра мір як прамы адказ, Святы Айцец паскардзіўся на такое спрашчэнне. «Мае словы былі інтэрпрэтаваны так, быццам я пастаянна шукаю палемікі з прэзідэнтам, у чым я абсалютна не зацікаўлены», — запэўніў ён.
4. Выпуск галубоў у Камеруне
[3]
У чацвер, 16 красавіка, у Бамендзе, на поўначы Камеруна — рэгіёне, ахопленым сепаратысцкімі хваляваннямі, — Папа зрабіў надзвычай магутны і, спадзяёмся, прароцкі жэст: ён выпусціў голуба міру. Некалькімі хвілінамі раней у саборы Святога Юзафа ён сказаў: «Я прыйшоў сюды, каб абвясціць мір, але я бачу, што гэта вы абвяшчаеце яго свету і мне». У сваім звароце ён заклікаў «незлічоныя натоўпы», якія прагнуць міру, весці «ціхую рэвалюцыю», якая б перашкодзіла планам «магутных нешматлікіх», што разбураюць свет. Напярэдадні ў Яўндэ Пантыфік здзівіў усіх сваімі рэзкімі словамі супраць тыраніі, карупцыі і падаўлення свабоды.
5. Малітва «Mamı Muxima» у Анголе
[4]
Як Папа з вялікай марыйнай адданасцю, Леў XIV у нядзелю, 19 красавіка, адправіўся ў Мушыму, размешчаную за сто кіламетраў ад сталіцы Анголы. Тут знаходзіцца найважнейшая святыня ў краіне, прысвечаная Mamı Muxima — Маці Божай Сэрца. Паходжанне гэтага месца ў XVII стагоддзі звязана з цёмнай каланіяльнай гісторыяй: у Мушыме хрысцілі афрыканскіх рабоў перад дэпартацыяй за мяжу. Папа маліўся перад фігурай Маці Божай аб ежы для галодных, аб доглядзе за хворымі, аб адукацыі для дзяцей і аб годнай старасці для пажылых людзей, запэўніваючы іх: «Маці думае пра ўсё гэта». Марыя памятае пра іх.»
6. Наведванне зняволеных у Экватарыяльнай Гвінеі
[5]
У сераду, 22 красавіка, Папа наведаў турму ў Баце — упершыню за час свайго пантыфікату. Сутыкнуўшыся з міжнароднымі паведамленнямі, якія крытыкуюць умовы ўтрымання ў турмах, Папа Леў XIV заклікаў да стварэння сістэмы правасуддзя, якая паважае чалавечую годнасць.
Звяртаючыся да зняволеных, Святы Айцец заклікаў іх разглядаць гэты час як магчымасць для «роздуму, прымірэння і асабістага росту», нагадаўшы ім, што «ніхто не выключаны з Божай любові». Ён таксама заклікаў улады палепшыць умовы і даць зняволеным магчымасць вучыцца і працаваць з годнасцю, падкрэсліўшы, што правасуддзе павінна дапамагчы аднавіць жыццё як ахвяр, так і злачынцаў.
pl.aleteia.org [6]
Пераклад Марыны Ткач