[1]Матэрыял падрыхтаваны на аснове размовы Магды Урбаньскай і Агаты Русек у цыкле «Katoliczka w sieci» на партале Deon.pl [2]
1. Не паддавайцеся спакусе бяссілля
Самая небяспечная пастка, у якую трапляюць бацькі, — гэта перакананне: «з гэтым нічога нельга зрабіць». Гэта «любімая хлусня д’ябла», якая няволіць людзей усіх часоў. Калі на бацькоўскім сходзе мы чуем: «не зменім свету, гэтыя тэлефоны знішчылі дзяцінства, нічога ўжо не зробім» — гэта найгоршае, што дарослыя могуць зрабіць.
Парада: Не сядзіце і не ківайце галавой, не наракайце на кепскі свет і не глядзіце, як вашы дзеці трапляюць у залежнасці. Заўсёды можна нешта зрабіць. Наша вера — гэта доказ таго, што Давід здольны перамагчы Галіяфа, а «барацьба» са злом упісана ў сэнс нашага жыцця.
2. Памятайце: змены магчымыя
Нядаўна здавалася немагчымым, каб з’явіліся законы, якія даюць інструменты для барацьбы з патокавым кантэнтам. А сёння яны ёсць. У розных краінах удаецца дамагчыся ад буйных тэхналагічных карпарацый рашэнняў, якія рэальна ўскладняюць дзецям рэгістрацыю ў сацыяльных сетках.
Парада: Шукайце рашэнні, якія ўжо існуюць: бацькоўскі кантроль, дадаткі, якія падтрымліваюць бацькоў, навучальныя каналы. Не дазваляйце пераканаць сябе ў бяссіллі — спрабуйце, не спыняйцеся ў барацьбе.
3. Абірайце свядома: тэлефон — не абавязак
У сям’і Агаты дзеці ва ўзросце дзесяці і дванаццаці гадоў наогул не маюць уласнага смартфона — і яны адзіныя ў класе без уласнага тэлефона. І яны выдатна жывуць! Яны не адчуваюць сябе сацыяльна выключанымі, пра што сведчыць колькасць сяброў, якія бываюць у іх дома.
Парада: Рашэнне аб тэлефоне — гэта свядомы выбар бацькоў. Не бойцеся быць «іншымі». Тлумачце дзецям, чаму вы прынялі такое рашэнне. Кожнае дзіця рознае — тое, што працуе з адным, не абавязкова будзе працаваць з другім.
4. Альтэрнатыва: тэлефон з клавіятурай
Простае «аналагавае» рашэнне — купіць дзіцяці тэлефон з клавіятурай. У сям’і Агаты такі тэлефон знаходзіцца на спецыяльнай палічцы і не належыць нікому з дзяцей асабіста. Сябры ведаюць гэты нумар, дзеці могуць тэлефанаваць і пісаць SMS.
Парада: Гэта выдатны спосаб паказаць дзецям, якія радасці і якія выклікі нясе валоданне мабільным тэлефонам. Акрамя таго, гэта вучыць іх размаўляць — бо патэлефанаваць патрабуе пераадолення сябе, вядзення размовы, і праз гэта можна даведацца значна больш і глыбей, чым праз абмен эмодзі.
5. Доступ да інтэрнэту — у вашым кантэксце
Адсутнасць уласнага смартфона не азначае, што дзіця не ўмее ім карыстацца або не мае доступу да інтэрнэту. Дзеці карыстаюцца гульнямі і цікавымі ім дадаткамі, але на тэлефонах бацькоў і часцей за ўсё ў бацькоўскім таварыстве.
Парада: Вызначайце разам з дзецьмі рамкі карыстання інтэрнэтам. Гэта дазваляе бацькам «заглядаць» у свет, які цікавіць дзіця. Дзеці бачаць, як вы самі карыстаецеся тэлефонамі, калі і як часта іх адкладваеце.
6. Будуйце давер і размаўляйце
90% сяброў вашых дзяцей праводзяць перапынкі ў тэлефоне. Яны ўжо бачылі і парнаграфію, і забойствы, і генераваныя відэа. Таму вельмі важна будаваць з дзецьмі такія адносіны, каб яны хацелі размаўляць з вамі пра тое, што ўбачылі.
Парада: Побач з неабходнасцю адукацыі сябе гэта найлепшы спосаб уплываць на тое, што і як выбіраюць вашы дзеці ў жыцці. Давайце дзіцяці фундамент, бяспечны прыстанак. Няхай яно ведае, што яно жаданае і любімае — і няхай ведае гэта ад вас!
7. Не выкладвайце фота дзяцей у інтэрнэт
Шмат гаворыцца пра тое, як злачынцы выкарыстоўваюць фатаграфіі дзяцей, апублікаваныя ў інтэрнэце. Ці не стаў вобраз дзіцяці для нас чымсьці, што можна «манетызаваць» або падмацаваць сваё эга праз лайкі?
Парада: Калі ваша дзіця не жадае, каб яго фота траплялі ў сеціва — паважайце гэта. Не ўсё павінна быць публічным. «Бацька, прачніся нарэшце, не ўсё павінна быць агульнавядомым!»
8. Асабісты прыклад — галоўны
«Я не маю права патрабаваць ад дзіцяці, каб яно адклала тэлефон за сталом, калі я сама бесперапынна ў яго ўзіраюся. Я не маю права патрабаваць павагі, калі сама кагосьці хейчу ў каментарах».
Парада: Прыклад ідзе зверху. Калі вы хочаце, каб дзіця мела здаровыя адносіны з тэхналогіямі, пакажыце гэта ўласным жыццём. У інтэрнэце нішто не знікае.
9. Дазвольце дзіцяці памыляцца і вяртацца
Дзеці будуць шукаць самаацэнку ў лайках — гэта «нармальна» і ў пэўнай ступені непазбежна. Але вы можаце даць ім адчуванне, што калі яны зробяць нешта неразумнае ў інтэрнэце, яны могуць прыйсці да вас і спытаць, як гэта выправіць.
Парада: Стварайце прастору, дзе дзіця не баіцца прызнацца ў памылцы. Гэта велізарная адказнасць і цяжкая задача на ўсё жыццё. Але менавіта гэта — прастора для вашага развіцця як бацькоў.
Як падкрэсліваюць суразмоўцы, галоўная зброя бацькоў — не тэхнічныя блакатары, а свядомасць і ўласны прыклад. Каталіцкі светапогляд нагадвае нам, што зло свету ўжо пераможана Хрыстом, і таму мы можам не патанаць у роспачы, а рабіць тое, на што маем рэальны ўплыў: будаваць адносіны, размаўляць, быць прыкладам і не баяцца быць «нязручнымі» бацькамі, якія адказваюць за лічбавую будучыню сваіх дзяцей.