Віншаванне Апостальскага Нунцыя братам-праваслаўным з нагоды Раства Хрыстова

IMG_8836Дарагія браты і сёстры Беларускай Праваслаўнай Царквы,

у той час, калі вы набліжаецеся да ўрачыстага святкавання Раства Хрыстова, прагну скіраваць да вас, ад імя Францішка — Папы Рымскага — віншавальныя словы, поўныя цеплыні, жадаючы, каб нараджэнне Госпада Ісуса Хрыста рассеяла цемру адчаю, варожасці і страху і ўзмацніла ўпэўненасць у тым, што Бог верны і Яго збаўленне назаўжды.

Я рады таму, што ў мінулым годзе ў вашай Царкве павялічылася колькасць епархій і епіскапаў таксама і ў Беларусі. Няма месца для зайздрасці і канкурэнцыі. Калі адна Царква развіваецца, расце ўсё Цела Хрыстова і абвяшчаецца Яго Евангелле. Хрыстос адзін і Евангелле адно. Радасць аднаго з членаў — гэта радасць усіх і ўсяго Цела Хрыстова.

У дзень Раства Хрыстова малюся разам з вамі і за вас. Калі гісторыя нас падзяліла, то малітва павінна нас з’яднаць. Чаго вартае наша сведчанне, калі мы не здольныя нават маліцца разам? Хрыстос сказаў: “Дзе двое ці трое сабраліся ў імя Маё, там Я ёсць сярод іх” (Мц 18, 20). Ён не ставіў умоваў сваёй прысутнасці. Гэта мы ставім умовы. Калі мы молімся разам і Хрыстос ёсць сярод нас, як можам мы адчуваць падзел між намі? Ці ж Хрыстос будзе толькі з адным з братоў, якія моляцца, і не будзе з іншым? Мы можам сказаць: “Я — Паўла”, альбо “Я — Аполаса” (пар. 1Кар 3, 4). Апостал Павел моцна папракаў за падзелы, якія імкнуцца сягнуць самога Хрыста, у той час калі гэта грэх супраць Яго жадання “каб усе былі адно” (Ян 17, 21). Мы павінны нанова навучыцца крочыць разам.

Прашу, каб Бог дараваў сваё міласэрнае благаслаўленне ўсім вам: Мітрапаліту Паўлу, архіепіскапам, епіскапам, святарам, дыяканам, манахам і манахіням, сем’ям вернікаў, сем’ям, у якіх адзін з сужэнцаў праваслаўны, а другі католік (якія даюць нам прыклад таго, як любоў гоіць усе падзелы, таму што Бог — гэта любоў), дзецям і пажылым людзям, хворым і самотным.

Усёй Царкве жадаю ўзмацніцца ў веры, бо вернікі для гэтага і існуюць, і служыць беларускаму народу, любіць і шанаваць яго, як самабытную, адметную і каштоўную частку чалавецтва, збаўленага Богам.

catholic.by

для друку для друку