Архив меток: разважанне

Папа на «Анёл Панскі»: хрысціяне – гэта сучасныя прарокі

Сёння свет павінен бачыць у вучнях Пана прарокаў, гэта значыць, людзей, якія з мужнасцю і настойлівасцю даюць адказ на хрысціянскае пакліканне, заўважыў Папа Францішак у медытацыі перад “Анёл Панскі”. Папа адзначыў, што прарокі, гэта людзі са “стымулам” Святога Духа, Які пасылае абвяшчаць надзею і збаўленне бедным і выключаным; тыя, хто кіруецца логікай веры, а не “цудоўнасці”; людзі, якія прысвячаюць сябе ...

Читать далее »

Святы Айцец: Езус запрашае, а мы шукаем адгаворак

Езус запрашае нас да святкавання разам з Ім, але часта мы шукаем адгаворак, каб Яму адмовіць; варта памятаць, што Езус добры, але і справядлівы, – такія думкі прагучалі 6 лістапада ў гаміліі Папы. Падчас ранішняй св. Імшы ў Ватыкане Пантыфік спаслаўся на фрагмент Евангелля св. Лукі (Лк 14,15-24), у якім гучыць прыпавесць пра запрошаных на свята. Святы Айцец нагадаў, што ...

Читать далее »

«Шануй бацьку свайго і маці сваю». Разважаем над 4-ай запаведдзю

Неідэальныя Неяк натрапіла ў інтэрнэце на канферэнцыю польскага дамініканца а. Адама Шустака на тэму 4-ай запаведзі. Ведаеце, фенаменальнае разважанне. Пасля праслухоўвання ўбачыла за вядомай з дзяцінства фармулёўкай не абавязак бяздумна кахаць сваіх бацькоў, а рэальную ацэнку ўзаемаадносін паміж дзецьмі і татам з мамай. Элемент, якога мне вельмі не хапала ў разуменні гэтай запаведзі. Чаму так важна ўсведамляць, што Бог нам ...

Читать далее »

Выбраныя быць сябрамі

Навучанне Хрыста, якое людзі пачулі прыкладна дзве тысячы год таму, не магло іх не шакіраваць. Месія вырашыў назваць сваіх вучняў сябрамі, а не проста слугамі, якія механічна выконваюць волю Нябачнай Істоты. Бог вырашыў выбраць чалавека і даць яму толькі адно заданне — любіць. “Любі і рабі што хочаш”, — так казаў святы Аўгустын пра галоўнае заданне чалавека. Нам не падабаецца, ...

Читать далее »

Сучаснае і несучаснае

Розныя людзі лічаць сябе хрысціянамі. Ёсць тыя, якія мяркуюць, што дастаткова мець Бога ў сэрцы. Ёсць тыя, якія ўсім сэрцам адданыя справам міласэрнасці. Ёсць тыя, якія кожны дзень распачынаюць і заканчваюць малітвай, а яшчэ ў нядзелю абавязкова наведваюць касцёл. Ёсць тыя, якім не замінае, што нехта верыць інакш, чым яны. Ёсць тыя, якія не супраць існавання Бога, але Яго слова, ...

Читать далее »

Чаму церпяць невінаватыя?

Хрысціянін не баіцца цярпенняў, не шукае іх, не ўцякае і не падманвае сябе тым, што іх няма. Яны ёсць і часам нагадваюць пра сябе вельмі балюча. Гэта да­дзенасць часовага грэшнага свету. Тут ад іх не ўцячы. «Калі існуе добры і ўсемагутны Бог, то чаму Ён дазваляе жахлівае зло? Чаму Бог яго дапускае?» Падобныя пытанні часта можна пачуць з вуснаў людзей, ...

Читать далее »

Радасны пост

У сераду, 14 лютага, у католікаў лацінскага абраду пачаўся Вялікі пост — час падрыхтоўкі да самага галоўнага хрысціянскага свята Вялікадня. Для многіх пост — гэта толькі абмежаванне ў ежы, своеасаблівая дыета па рэлігійных матывах. Першая асацыяцыя, якая можа ўзнікнуць са словам “пост”, — гэта сум, жалоба. Толькі ў Евангеллі словы Хрыста пра пост супрацьлеглыя: “Калі посціце, не будзьце панурыя”. Сапраўды, ...

Читать далее »

Пантыфік заклікае задумацца аб уласнай смерці

Задумацца аб уласнай смерці запрасіў Папа Францішак 17 лістапада падчас ранішняй Эўхарыстыі ў ватыканскім Доме св. Марты. У гаміліі ён спаслаўся на ўрывак Евангелля св. Лукі, у якім гаворыцца пра дзень, калі прыйдзе Сын Чалавечы (6, 26–37). Францішак заўважыў, што ўсе мы прызвычаіліся да нармальнага жыццёвага рытму, у якім чаргуюцца праца і адпачынак, і думаем, што так будзе заўсёды. Евангелле, ...

Читать далее »

Святы Францыск

Не паверыш, чытач! Вельмі рада пісаць для цябе сёння. У наш час так цяжка знайсці чалавека, з якім можна было б адкрыта і шчыра паразмаўляць пра нашага Бога. І чым старэйшым становіцца мой узрост (не хвалюйся, лічба пакуль не крытычная!), тым больш складана знайсці суразмоўцу ў пытаннях не рэлігіі ў цэлым, а адносінаў з нашым Добрым і Усемагутным Панам. Але ...

Читать далее »

Ліст да семінарыста

Аднойчы я была сведкай размовы дзвюх знаёмых мне жанчын. Адна з іх казала пра хлопца, які збіраўся стаць святаром: “Шкада мне яго! І маці яго асабліва. Ні сына не будзе, ні ўнукаў”. І я задумалася тады – спачатку пра сына, пра маці крыху пазней. На маім шляху сустракаліся розныя святары – маладыя, сярэдняга ўзросту і зусім старэнькія, актыўныя і спакойныя, ...

Читать далее »