Архив меток: чалавек

«Езус не абяцаў жыццё без цяжкасцей». Інтэрв’ю з кс. Чэславам Паўлюкевічам

Пробашч парафіі і кусташ Дыяцэзіяльнага санктуарыя Пана Езуса Журботнага ў Росі кс. Чэслаў Паўлюкевіч разважае над праблемамі, якія вядуць чалавека да страты шчасця. – Сёння, напэўна, няма ў Беларусі месца, дзе б не чулі пра мястэчка Рось. Чым яно паспела праславіцца? – Ва ўсім свеце ёсць мясціны, выбраныя самім Богам, дзе дзейнічае асаблівая ласка. Мы гаворым і пра Рось, і ...

Читать далее »

Трагедыя сузалежнасці

Калі іншы чалавек становіцца галоўнаю ўмоваю майго існавання, душэўнай раўнавагі і камфорту, цэнтрам майго жыцця — я хварэю на сузалежнасць. Для нас, хрысціянаў, гэтая тэма можа быць асабліва балючай, бо нам часта можа здавацца, што ўсё пералічанае і ёсць форма сапраўднага чалавечага жыцця. Чаму? Бо калі іншы чалавек становіцца сэнсам майго жыцця, я ўсё дзеля яго зраблю, усім ахвярую, забуду ...

Читать далее »

Расчыніце «брамы» свайго сэрца. Пра гімн «Хвала на вышынях Богу…»

Што адчувае чалавек, выбаўлены з няволі? Радасць! Узрушэнне! Жаданне нарэшце ўдыхнуць паветра поўнымі грудзьмі. Хрост робіць нас свабоднымі ад няволі граху. Успамін хросту, вяртанне ў думках і намерах да моманту нашага вызвалення, жаданне зноў жыць у свабодзе дзяцей Божых дае нам сілы не заставацца каля брамы вязніцы, якую мы пакінулі. Адчуванне чысціні сэрца змушае нас быць актыўнымі. Паслядоўнае свядомае перажыванне ...

Читать далее »

Значны чалавек?

Нездаровая, ненармальная залежнасць — гэта калі маё «я» цалкам знікае ў «я» іншага чалавека, і маё жыццё, якое павінна быць актыўным, становіцца рэактыўным. Гэта значыць, што я сам не вырашаю, што я люблю, чаго я хачу, а ўсе мае дзеянні — гэта адказ, рэакцыя на дзеянні і паводзіны іншага важнага для мяне чалавека, ад якога я станаўлюся залежным. «Нядобра, каб ...

Читать далее »

Толькі Езус можа ўчыніць нашыя сэрцы чыстымі

Шмат рэчаў, ад якіх мы сёння пакутуем, не здарылася б ніколі, калі б мы мелі адвагу больш слухаць Бога, чым людзей, і цалкам Яму даверыцца. Св. Тэрэза Бэнэдыкта ад Крыжа (Эдыта Штайн) Калі хочаш, можаш мяне ачысціць, — гаворыць пракажоны, якога мучыць цяжкая хвароба (гл. Мк 1,40). Аднак жа пры сустрэчы з Езусам ён поўны надзеі. Езус працягнуў руку, дакрануўся ...

Читать далее »

Аб граху брыдкаслоўя, альбо чаму слова забівае?

«І сказаў Бог: Няхай станецца святло… Няхай станецца скляпенне пасярод водаў … Няхай зямля выдасць зеляніну, траву, што рассявае насенне…» (Быц 1). Каб ствараць, Бог вызваляў вялікую моц слова, моц, пра якую мы ведаем вельмі мала. Але калі я, напрыклад, не ведаю, як зямля прыцягвае да сябе ўсё, што знаходзіцца на яе паверхні, гэта не значыць, што сілы прыцягнення не ...

Читать далее »

Чаму мы не любім?

Хрысціянская любоў — гэта перадусім прыманне іншага чалавека. І ў гэтым кантэксце супрацьлегласцю хрысціянскай любові-прымання з’яўляецца непрыманне, варожасць. І гэтага вельмі шмат бывае ў нашых адносінах, у нашых супольнасцях. Часта парафіяльная супольнасць, асабліва маленькая, дзе ўсе ведаюць адзін аднаго, можа быць вельмі нецярпімаю, асабліва да сем’яў, якія перажываюць унутраныя праблемы. У касцёльнай супольнасці сям’я, пачынаючы ад самага яе стварэння, знаходзіцца ...

Читать далее »

Хто можа валодаць звышнатуральнымі здольнасцямі?

Хто можа валодаць звышнатуральнымі здольнасцямі? Ці могуць яны быць надзелены не Богам, а злым? Здаецца непраўдападобным, калі Бог адорвае людзей унікальнымі магчымасцямі, а яны супрацоўнічаюць з д’яблам у нядобрых намерах.  Калі нам даводзіцца назіраць за пэўнымі надзвычайнымі рэчамі, якія здзяйсняе чалавек, трэба перш за ўсё спытаць сябе: з дапамогай якой сілы ён гэта робіць? Каб адказаць на дадзенае пытанне, трэба ...

Читать далее »

Бог ці гаджэт?

Сучасны чалавек непараўнальна адрозніваецца ад чалавека мінулага стагоддзя, а тым больш ад чалавека, які жыў некалькі стагоддзяў таму. З аднаго боку, мы, як і нашыя продкі, маем па дзве рукі і нагі і адну галаву. Аднак наколькі змяніў чалавека навуковы прагрэс! Дзякуючы намаганням навукоўцаў і прамыслоўцаў чалавек адчувае сябе больш упэўнена і спакойна, але часта здараецца, калі чалавек, страціўшы нават ...

Читать далее »

Трыванне ў Божай прысутнасці

Маліцца — гэта перадусім трываць у прысутнасці Пана, а таму, каб маліцца, трэба шукаць Ягонай прысутнасці. Ізраэль знаходзіў прысутнасць Бога, напр., у воблаку (пар. Зых 13, 22); у Каўчэгу Запавету (пар. Зых 25, 22), а таксама ў лагодным подыху ветру (пар. 1 Вал 19, 12); Марыя разважала пра Божыя справы ў цішыні свайго сэрца (пар. Лк 2, 51). Бог прысутны ...

Читать далее »