Пра дзейсныя Вялікапосныя практыкі

http--industria.biz.ua-images-articles-big-363d975ef0872837494f95aab0682f8582b62ff7Падчас Вялікага посту многія людзі часта адмаўляюцца ад чагосьці. Распачынаючы посныя практыкі, яны ўстрымліваюцца ад прагляду тэлевізара, адмаўляць сабе спажыванне слодычаў, алкаголю або тытуню. Часам, аднак, узнікае пытанне, чым пастановы Вялікага посту адрозніваюцца ад звычайнай практыкі закалкі і фарміравання характару.

Сумнеўныя пакуты

Давайце паслухаем спадара Экхарта, нямецкага містыка ХІІІ стагоддзя: ёсць шмат тых, хто думае, што яны абавязаны рабіць значныя знешнія ўчынкі, званыя «пакутнымі ўчынкамі», напрыклад, быць стрыманымі ў ежы або хадзіць басанож. Экхарт мае вялікія сумневы на конт гэтых практык. Ён мяркуе, што практыка знешніх аскез можна быць дваістай. У прыватнасці, гэтая практыка не абавязкова прывядзе да больш глыбокіх адносін з Богам. Наадварот, часам яна можа паглыбляць засярожданасць сябе — эгаізм, можа прывесці да паглыблення ганарлівасці, можа стаць выразам звычайнага перфекцыянізму,а можа, нават і нянавісці да сябе. Такім чынам, для Экхарта  больш важным з’яўляецца ўнутранае стаўленне. Гэта ўнутраная пастава робіць плённай нашу знешнюю пакуту, ачышчае і аздараўляе яе намер. Сапраўдная пакута павінна азначаць адварот ад сябе і поўны паварот у бок Бога. Толькі тады яна вылечвае ад граху.

Вобраз Езуса

Што спрыяе фармаванню гэтага ўнутранага стаўлення? Экхарт заклікае нас заўсёды мець перад сабой Езуса і адкрываць яго ў сабе. А з чым большай шчырасцю і прастатой мы будзем мець Яго перад вачыма, у тым большай ступені ўсе нашыя ўчынкі будуць пакутай за грахі. Гэта дасягаецца перш за ўсё шляхам вызвалення ад «вобразаў». Гэты тэрмін можа азначаць тут «ідэі, канцэпцыі, аскетычныя практыкі, разнастайныя формы пазнання, волі і ўласнасці.» У той жа час тут не маецца на ўвазе толькі знішчэнне гэтых «вобразаў», але ў першую чаргу адсутнасць прыхільнасці, свабода ад прысваення якога-небудзь добра. Тады чалавек павінен напоўніцца Богам, наколькі толькі зможа, злучыць з ім ўсе свае жаданні і думкі, каб не засталося месца для іншых вобразаў. Толькі тады можна ўпоўні прыняць вобраз Езуса.

Малітва сэрца

Як прымяняць на практыцы такі ідэал? Я думаю, што гэта можна зрабіць з дапамогай малітвы сэрца. Экхарт піша: сапраўды мае Бога той, у каго ён знаходзіцца ў самым сэрцы, хто ў сваім духу звяртаецца да Яго. Не абавязкова патрэбна пастаянна і паслядоўна думаць аб Ім. Каб прымяніць гэтыя словы, спачатку трэба знайсці сабе ціхае і спакойнае месца. Сесці так, каб не было неабходнасці мяняць пазіцыі. А затым сказаць сабе, што ты хочаш быць для Бога, што Ён безумоўна тут, таму што ў ім мы жывем, рухаемся і існуем. Калі вы знойдзеце цішыню у сабе — прагаварыце слова або кароткую фразу. Гэта можа быць імя Езуса, Авва, Ойча, Maranatha, памілуй мяне, грэшнага. Павольна і спакойна паўтарайце іх у цішыні, злучаючы з рытмам дыхання. Праз дваццаць хвілін скончыце малітвай «Ойча наш».

Адцягваючыя ўвагу фактары

Будзе з’яўляцца шмат адцягваючых увагу фактараў, думак, пачуццяў, ідэй, жаданняў … Будзе паказвацца тое, што ляжыць у аснове нашага выбару, рашэнняў, паводзін, учынкаў. Часам яны займаюць нас гадзінамі, мучаць або дастаўляць задавальненне. Ад іх цяжка пазбавіцца, чалавек чапляецца за іх, лёгка прытрымлівацца іх. Разам з імі вы становіцеся перад выбарам. За чым вы рушыце ўслед?

Унутранае адрачэнне

Упарта і з любоў вяртаючыся да сваіх слоў ці заданняў, вучышся адрачэнню, адмове ад прыхільнасцей і пачынаеш давяраць Госпаду. Гэтая простая практыка ўнутранага адрачэння, утвараючы ў вас духоўную паставу і вучачы поўнай канцэнтрацыі на Госпадзе, з цягам часу будзе прычынай таго, што знешнія адрачэнні ператворацца ў сапраўдную пакуту.

Вернемся да слоў Экхарта: сапраўдная і найлепшая пакута, якая найпрасцейшым і самым эфектыўным спосабам вядзе да выпраўлення — гэта поўны і дасканалы  адварот ад усяго, што мае ў сабе чалавек і поўны, дасканалы і ўстойлівы паварот да Бога, з нестомленым жаданнем быць верным Яму.Такім чынам, рэгулярная практыка малітвы вышэйузгаданым метадам робіць пакуту больш плённай і  паглыбляе жыццё хрысціянскім аскетызмам.

grodnensis.by

для друку для друку