Некалькі фактаў і легендаў пра Святога Мікалая, якія, магчыма, вы не ведалі…

Сёння святкуем успамін аднаго з найбольш папулярных хрысціянскіх святых. Каб глыбей разгледзіць асобу Святога Мікалая, прапануем прачытаць некалькі фактаў і легендаў пра Святога, якія, магчыма, вы не ведалі…

Пасціўся з маленства

Нарадзіўся каля 260 года ў горадзе Патара Лікійскай вобласці. Быў адзіным сынам пабожных Феафана і Ноны, якія далі зарок прысвяціць дзіця Богу. Маці пасля родаў вылечылася ад хваробаў. Немаўля падчас хрышчэння само прастаяла на нагах тры гадзіны. Існуе легенда, што Святы Мікалай пачаў пасціцца з самага маленства, прымаючы малако маці па серадах і пятніцах толькі адзін раз. Ён жыў на тэрыторыі сучаснай Турцыі.

Быў смуглай скуры

Святы Мікалай быў дужым мужчынам, ростам прыкладна 1 м 68 см, з высокім ілбом, заўважнымі скуламі і падбародкам, носам, “падобным да арлінага”, карымі вачыма і смуглай скурай (Паводле дадзеных Манчэстэрскага ўніверсітэта, навукоўцы якога ў 2009 годзе па мошчах рэканструявалі знешнасць).

Быў манахам у Святой Зямлі

У 305 годзе некалькі манахаў з Анатоліі прыбылі ў Святую Зямлю і ў мястэчку Бейт-Джалілі заснавалі невялікі манастыр. Некалькі манахаў жылі ў пячорах з відам на Віфлеем. Святы Мікалай прыбыў у Святую Зямлю як паломнік ў 312 годзе. Ён наведаў месцы, звязаныя з жыццём Збаўцы, і на працягу трох гадоў жыў у манастыры Бейт-Джалілі. У 317 годзе Мікалай вярнуўся на радзіму.

Таемна рабіў падарункі

Яшчэ адна легенда распавядае пра тое, што аднойчы Мікалай даведаўся: яго сусед страціў усё, што меў, і не мог забяспечыць пасагам сваіх дачок. Каб дапамагчы дзяўчатам пазбегнуць ганьбы, ноччу Святы Мікалай падкінуў іх бацьку ў чаравік золата. Іншая легенда распавядае, што Мікалай падкідваў грошы праз комін, а манеты цудоўным чынам траплялі ў шкарпэткі, якія сушыліся каля вогнішча.

Сябра і апякун маракоў

Здзяйсняючы паломніцтва ў Святую Зямлю, ён супакоіў ўсхваляванае мора. Праз яго малітву уваскрос карабельшчык-матрос, які зваліўся з мачты і разбіўся да смерці.

Яшчэ адна легенда распавядае нам, што ў горадзе, дзе Мікалай быў біскупам, панаваў голад. Аднак непадалёк, ля яго берагоў, стаяў карабель са збожжам. Матросы не хацелі дзяліцца ім з жыхарамі горада, але Святы Мікалай пераканаў іх і паабяцаў, што збожжа ў трумах менш не стане. Усё адбылося так, як абяцаў Мікалай.

Маракі ўшаноўваюць яго як свайго заступніка.

Аплявуха Арыю

Святы Мікалай быў дбайным абаронцам праўдзівай веры. Гісторыя распавядае, што святы наведаў Нікейскі Сабор у 325 годзе. Мікалай слухаў там Арыя, які не паважліва выказаўся пра Боскую прыроду Езуса. Усе біскупы трымалі сябе ў руках, а Мікалай… даў яму аплявуху. Святы паўстаў перад судом імператара. Канстанцін загадаў біскупам вызначыць пакаранне для Мікалая. Яны пазбавілі святога біскупскага адзення і пасадзілі ў турму. Той жа ноччу Мікалай ўбачыў Езуса і Найсвяцейшую Панну Марыю. Збаўца ўручыў яму кнігу Евангелля, а Яго Маці зноў апранула святога ў біскупскае адзенне. Імператар вызваліў святога, а Сабор прызнаў вучэнне Арыя ерассю.

Даследчыкі кажуць, што Святога Мікалая, верагодна, усё ж не было на тым Саборы. Упэўненым можам быць у адным: святы заставаўся верным вучэнню Касцёла і вучыў гэтаму іншых.

Рэліквіі Святога

У 1957 былі праведзены навуковыя даследаванні рэліквій Святога Мікалая. Удзел у іх прынялі папскі дэлегат кардынал Адэадата Ян П’яцца, кардынал Агаджан, шэсць мітрапалітаў і дзевятнаццаць біскупаў. Рэліквіі Святога Мікалая выдзяляюць пахучы алей – міра, якому прыпісваюць аздараўляльную моц. Склад яго не паддаецца вызначэнню з навуковага боку.

Падрыхтавала Вікторыя Колзун

для друку для друку