Дык ці можна крэміраваць памерлых? Вось што гаворыць Касцёл

Паслугі дастаўкі цела для крэмацыі сталі актыўна прапаноўваць у розных гарадах, і многія імі карыстаюцца.

Усё часцей у грамадстве ўзнікаюць размовы аб крэмацыі целаў пасля смерці. Нягледзячы на ​​тое, што ў Беларусі крэматорый ёсць толькі ў Мінску, у іншых гарадах сталі актыўна прапаноўваць паслугі па дастаўцы памерлых у сталіцу для крэмацыі за тую ж цану, у якую абыходзіцца звычайнае пахаванне – каля 900 рублёў (такі ж памер дапамогі на пахаванне).

Нядаўна распавялі такую ​​гісторыю: у Гомелі памёр мужчына, сваякі яго крэміравалі, пасля чаго многія пенсіянеры абвясцілі дзецям пра сваю волю: таксама крэміраваць, а урну з прахам прыкапаць на магіле сваякоў, каб менш было праблем. Дарэчы, некаторыя з тых, хто адважыўся на крэмацыю, – парафіяне праваслаўнага храма.

Але чаго вартыя часовыя праблемы і клопаты ў параўнанні з вечным жыццём, якое ўсіх нас чакае? Бо не толькі нашы душы будуць жыць вечна, але і целы, якія уваскрэсіць Гасподзь у апошні дзень. Нават ўцаркоўленыя людзі часам успрымаюць сваё цела як часовую абалонку, думаючы толькі пра душу. Аднак цела – гэта таксама вобраз Божы і таксама створанае Богам!

А з іншага боку, якая розніца, у якім стане будзе цела – раскладзеным або спаленым? Бо Бог усемагутны і можа ўваскрасіць нас хоць з тлену, хоць з попелу. Таму нічога дрэннага ў крэмацыі няма? Кароткі адказ на гэтае пытанне чытаем у Катэхізісе Каталіцкага Касцёла:

“З целамі памерлых належыць абыходзіцца з пашанай і любоўю, у веры і ў надзеі на ўваскрашэнне. Пахаванне мёртвых – гэта акт цялеснага міласэрнасці, выраз павагі да Божым дзецям, цела якіх – храм Духа Святога. (…) Крэмацыя дазваляецца Царквой у тым выпадку, калі яна не з’яўляецца выразам няверы ва ўваскрашэнне цела”.

Гэта значыць Царква – як Каталіцкая, так і Праваслаўная – не забараняе сваім верным крэмацыю. Але раіць паступаць з памерлымі згодна традыцыі: хаваць цела ў зямлі. А ў выпадку, напрыклад, калі цела неабходна дастаўляць з-за мяжы доўгі час і яно можа раскласціся, крэмацыя дапускаецца.

Аднак не ўсе ў курсе многіх непрыемных фактаў пра крэмацыю. Напрыклад, пра тое, якое страшнае гэта відовішча, калі гарыць чалавек, або што косці да канца не згараюць, таму іх выбіраюць з печы і змяшчаюць у спецыяльны млын, дзе перамолваюць да дробных часціц.

Нагадаем, што Каталіцкі Касцёл выдаваў інструкцыю аб пахаванні і крэмацыі, у якой гаворыцца, у прыватнасці:

Касцёл шчыра рэкамендуе, каб целы памерлых хавалі на могілках або ў святым месцы, у памяць пра смерць, пахаванні і ўваскрасенні Хрыста, у святле таямніцы, якая раскрывае хрысціянскі сэнс смерці. Таму не можа дазволіць няправільнае стаўленне адносна смерці, успрыманай як канчатковае знікненне чалавека або яго зліццё з маці-прыродай або сусветам, як этап у працэсе рэінкарнацыі, або як канчатковы выхад на волю з “турмы” цела.

Katolik.life

для друку для друку